То бар атрофи самани машки хутани рехта Эй

تا بر اطراف سمن مشک ختن ریخته‌ای

Дар гул оташ задае , оби самани рехта Эй

در گل آتش زده‌ای، آب سمن ریخته‌ای

Чашми бади даври зи рӯят ки ба гуфтори фасеҳ

چشم بد دور ز رویت که به گفتار فصیح

Оби лؤлؤитар ва дар адани рехта Эй

آب لؤلؤی تر و در عدن ریخته‌ای

Варақи дафтари гулро ба рух эй лолаи изор

ورق دفتر گل را به رخ ای لاله‌عذار

Кардае абтар ва дар саҳни чамани рехта Эй

کرده‌ای ابتر و در صحن چمن ریخته‌ای

Дасти рангини зи рақибон бидонадяш бапуш

دست رنگین ز رقیبان بداندیش بپوش

То ндонанд ки хӯни дили ман рехта Эй

تا ندانند که خون دل من ریخته‌ای

Ҷуръаи софии арвоҳи муқаддас бар хок

جرعه صافی ارواح مقدس بر خاک

Ба шароби лаби ёқӯти шикани рехта Эй

به شراب لب یاقوت‌شکن ریخته‌ای

( хоки раҳ бар сари сарви чаман аз фарти камол

(خاک ره بر سر سرو چمن از فرط کمال

Ба сеӣ сарви қад эй сими бадани рехтае )

به سهی‌سرو قد ای سیم‌بدن ریخته‌ای)

Ба лаби лаълу шикархандаи марҷони хўшоб

به لب لعل و شکرخنده مرجان خوشاب

Садафи чашми маро дар зи даҳани рехта Эй

صدف چشم مرا در ز دهن ریخته‌ای

Дар канори гултар сунбули мишкӣни снмо

در کنار گل تر سنبل مشکین صنما

Аллоҳи аллоҳ ки чаҳ бо ваҷҳи ҳасани рехта Эй

الله الله که چه با وجه حسن ریخته‌ای

эй насимӣ шудае софтар аз бодаи рӯҳ

ای نسیمی شده‌ای صاف‌تر از باده روح

Ба сари дарди магари дардии ?дани рехта Эй

به سر درد مگر دردی دن ریخته‌ای