Бар гул аз анбартар нуқта савдо зада Эй
بر گل از عنبر تر نقطه سودا زدهای
Оташӣ дар ҷигари лола ҳмро зада Эй
آتشی در جگر لاله حمرا زدهای
Аз хату холу руху зулфу биногваши чунин
از خط و خال و رخ و زلف و بناگوش چنین
Лашкар оварда ва бар қалби дил мо зада Эй
لشکر آورده و بر قلب دل ما زدهای
( олимии ҳамчуи дили ман ҳамаи девонаи ту
(عالمی همچو دل من همه دیوانه تو
Ту чаро теғи ҷафо бар ман танҳо задае ? )
تو چرا تیغ جفا بر من تنها زدهای؟)
Чашми тарки сияҳат ҳарки бибинад донад
چشم ترک سیهت هرکه ببیند داند
Ки басии роҳи дили ошиқ шайдо зада Эй
که بسی راه دل عاشق شیدا زدهای
Пой бар дидаи мо гарчи наҳодӣ ба хаёл
پای بر دیده ما گرچه نهادی به خیال
Бохабари шӯ ки қадам бар сар дарё зада Эй
باخبر شو که قدم بر سر دریا زدهای
Дилам аз доман зулфат накунад дасти раҳо
دلم از دامن زلفت نکند دست رها
Гарчи дар хӯни сувидои дилам по зада Эй
گرچه در خون سویدای دلم پا زدهای
То шуд аз лаъли лабат рӯҳ физойӣ зоҳир
تا شد از لعل لبت روحفزایی ظاهر
Таънаҳо бар дами ҷони бахш масеҳо зада Эй
طعنهها بر دم جانبخش مسیحا زدهای
То бихонанд з рӯй чу маати ояти нур
تا بخوانند ز روی چو مهت آیت نور
Нуқтаи хол сияҳ чарада бар асмо зада Эй
نقطه خال سیهچرده بر اسما زدهای
Остин бар фалаку меҳру сари моҳи афшон
آستین بر فلک و مهر و سر ماه افشان
Ки саропардаи ҳасан аз ҳама боло зада Эй
که سراپرده حسن از همه بالا زدهای
Ориф идрок кунад шеваи расмӣ ки зи хат
عارف ادراک کند شیوه رسمی که ز خط
Бар изори саман аз анбар Соро зада Эй
بر عذار سمن از عنبر سارا زدهای
Даст рангин манимо то нашавад фоши шҳо
دست رنگین منما تا نشود فاش شها
Ки ба шамшери ҷафои гардани дил ҳо зада Эй
که به شمشیر جفا گردن دلها زدهای
Бар насимӣ задае тири ҷгрдўзи мижа
بر نسیمی زدهای تیر جگردوز مژه
Офарин бар ?назарети бод ки зебо зада Эй
آفرین بر نظرت باد که زیبا زدهای