Гар шабии давлат ба дастами зулфи ёри андохтӣ

گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختی

Сояи иқбол бар ман рӯзгори андохтӣ

سایه اقبال بر من روزگار انداختی

Чашми масташгар назар кардӣ бар аҳли хонақоҳ

چشم مستش گر نظر کردی بر اهل خانقاه

Мардум хилват нишинро дар хумори андохтӣ

مردم خلوت نشین را در خمار انداختی

Давлати ?данеу уқбои васл ёраст эй дареғ

دولت دنیی و عقبی وصل یار است ای دریغ

Бахтами ин давлати шабигар дар канори андохтӣ

بختم این دولت شبی گر در کنار انداختی

Ҳам зи мижгонаши диламро новакӣ будӣ насиб

هم ز مژگانش دلم را ناوکی بودی نصیب

Чашми таркишгар чунин лоғари шикори андохтӣ

چشم ترکش گر چنین لاغر شکار انداختی

Ғами з беморӣ набӯдигар табиби дарди ишқ

غم ز بیماری نبودی گر طبیب درد عشق

Чашми раҳмат бар ман бемори зори андохтӣ

چشم رحمت بر من بیمار زار انداختی

Гар набӯдӣ бандаи қадаши сабои зи оби равон

گر نبودی بنده قدش صبا ز آب روان

Бандҳо бар пои сарви ҷӯйбори андохтӣ

بندها بر پای سرو جویبار انداختی

Аз сари саъди фалаки бардоштии қадарами кулоҳ

از سر سعد فلک برداشتی قدرم کلاه

Бахт агар дар гарданами дастнигор андохтӣ

بخت اگر در گردنم دست نگار انداختی

Гар насими чини зулфаш бо сабои гаштии рафиқ

گر نسیم چین زلفش با صبا گشتی رفیق

То дар чини корвони машки ттори андохтӣ

تا در چین کاروان مشک تتار انداختی

Гар ба гӯши нозук хубон раседӣ шеъри ман

گر به گوش نازک خوبان رسیدی شعر من

Ҳар киро дар гӯш будӣ гӯшвор , андохтӣ

هر که را در گوش بودی گوشوار، انداختی

Кошкӣ бардоштии бурқаъи з рӯй гул нигор

کاشکی برداشتی برقع ز روی گل نگار

То бар оташи лоларо монанди хори андохтӣ

تا بر آتش لاله را مانند خار انداختی

Гар зи гуфтори насимии бохабар будӣ садаф

گر ز گفتار نسیمی باخبر بودی صدف

Аз даҳон , лؤлؤии рутаби обдори андохтӣ

از دهان، لؤلؤی رطب آبدار انداختی