эй боғи ҷинат аз гул рӯй ту оятӣ

ای باغ جنت از گل روی تو آیتی

Васфи камоли ҳасани ту мо лои ниҳоятӣ

وصف کمال حسن تو ما لا نهایتی

Оби ҳаёт аз лаби лаъли ту ҷуръа Эй

آب حیات از لب لعل تو جرعه ای

Пеши лаби ту қиссаи ширини ҳикоятӣ

پیش لب تو قصه شیرین حکایتی

Дар ҳар назари зи нақши хаёли ту сӯратӣ

در هر نظر ز نقش خیال تو صورتی

Дар ҳар дилии зи меҳри ҷамолати сироятӣ

در هر دلی ز مهر جمالت سرایتی

Ҳар дард ва ҳар ғам аз ту давоеу шарбатӣ

هر درد و هر غم از تو دوایی و شربتی

Ҳар ҷавр ва ҳар ҷафои зи ту фазлу аноятӣ

هر جور و هر جفا ز تو فضل و عنایتی

Онкў накард дар талабати нақди умри сарф

آنکو نکرد در طلبت نقد عمر صرف

Беҳосил аблаҳӣаст ва надорад кифоятӣ

بی حاصل ابلهی است و ندارد کفایتی

( парвонаи ҳарими висоли ту ошиқӣ аст

(پروانه حریم وصال تو عاشقی است

Каз нури шамъ рӯй ту дорад ҳидоятӣ )

کز نور شمع روی تو دارد هدایتی)

Бо онкии ҷавру зулми ту бо ман зи ҳади гузашт

با آنکه جور و ظلم تو با من ز حد گذشت

Сад шукр мекунам ки надорам шикоятӣ

صد شکر می کنم که ندارم شکایتی

Чун ҳасан бо малоҳат агар дорад иттифоқ

چون حسن با ملاحت اگر دارد اتفاق

Зебо буд ду Подшаҳи андари вилоятӣ

زیبا بود دو پادشه اندر ولایتی

Дорад насимӣ аз ҳамаи олами туроу бас

دارد نسیمی از همه عالم تو را و بس

эй аввалӣ ки ҳеҷ надории ниҳоятӣ !

ای اولی که هیچ نداری نهایتی!