Гумон мабар ки ба сад ҷавр ва сад дили озорӣ

گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری

Дили ман аз ту биринҷади магар ба безорӣ

دل من از تو برنجد مگر به بیزاری

Ба ҳар ҷафо ки бихоҳӣ биҷӯе озорам

به هر جفا که بخواهی بجویی آزارم

Ки ҳаст одати маъшӯқ , ошиқи озорӣ

که هست عادت معشوق، عاشق آزاری

Бидон умед ки воқифи шӯии зи нолаи ман

بدان امید که واقف شوی ز ناله من

Гузашти умри азизам ба нолау зорӣ

گذشت عمر عزیزم به ناله و زاری

Назар ба зории мо гар намекунӣ чаҳ аҷаб ?

نظر به زاری ما گر نمی کنی چه عجب؟

Ту шоҳи ҳасанӣ ва мо ошиқони бозорӣ

تو شاه حسنی و ما عاشقان بازاری

Дил аз рақиби ту ранҷидааст , бозояд

دل از رقیب تو رنجیده است، بازآید

Гараш ба расми дили озореи ту бози оре

گرش به رسم دل آزاریی تو باز آری

Марои ту ҷон азизӣ бибин азизии ман

مرا تو جان عزیزی ببین عزیزی من

Ки май кашами зи азизи худ ин ҳамаи хорӣ

که می کشم ز عزیز خود این همه خواری

Чаҳ ҳоҷатаст ки резӣ ба ғамзаи хӯни дилам

چه حاجت است که ریزی به غمزه خون دلم

Чу тарки чашм тўош мекашад ба беморӣ

چو ترک چشم تواش می کشد به بیماری

Дилами ббрдӣ ва гуфтӣ : дилати бадасти орм

دلم ببردی و گفتی: دلت بدست آرم

Чу бардае дили ман , кӣ дилами бадасти оре

چو برده ای دل من، کی دلم بدست آری

Насимӣ аз ту умед вафо наме ҷӯяд

نسیمی از تو امید وفا نمی جوید

Чигуна умр кунад бо касе вафодорӣ ?

چگونه عمر کند با کسی وفاداری؟