Висолати умр ҷовидасту бахти саъду фирӯзӣ

وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزی

Мубораки субҳу шоми он , ки шуд васли тўоши рӯзӣ

مبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی

Биё эй рашки моҳу хур ! шабӣ бо мо ба рӯз овар

بیا ای رشک ماه و خور! شبی با ما به روز آور

Ки дод андешаи зулфати шабамро сӯрати рӯзӣ

که داد اندیشه زلفت شبم را صورت روزی

Макун даъват ба шбхизӣу тасбеҳ , эй хиради мо ро

مکن دعوت به شبخیزی و تسبیح، ای خرد ما را

Ки дигари шоҳид ва ҷомаст вирди мо шбонрўзӣ

که دیگر شاهد و جام است ورد ما شبانروزی

Шаби ҳиҷрон ба поён рафту рӯзи васл ёр омад

شب هجران به پایان رفت و روز وصل یار آمد

Биё эй ғарраи фардо , агар муштоқи имрӯзӣ

بیا ای غره فردا، اگر مشتاق امروزی

Кунад манъ аз майу шоҳиди марои зоҳиди мудом , оре

کند منع از می و شاهد مرا زاهد مدام، آری

Набошад аҳли ҷинатро зи шайтони ҷузи бдомўзӣ

نباشد اهل جنت را ز شیطان جز بدآموزی

Биёу ҳамдами риндони дрдошоми орифи шӯ

بیا و همدم رندان دُردآشام عارف شو

зи нури дил агар хоҳӣ ки шамъ ҷон барафрӯзӣ

ز نور دل اگر خواهی که شمع جان برافروزی

зи чанги овоз тасбеҳат наёяд чун ба гӯши дил

ز چنگ آواز تسبیحت نیاید چون به گوش دل

Чу авд бенаво шояд ба ҷони худ агар сӯзӣ

چو عود بی‌نوا شاید به جان خود اگر سوزی

Май васл онгаҳе нӯшӣ ки худ бошӣ майу соқӣ

می وصل آنگهی نوشی که خود باشی می و ساقی

Рухи ёри он замони бинӣ ки чашм аз ғайри брдўзӣ

رخ یار آن زمان بینی که چشم از غیر بردوزی

Ало эй сокин хилват мазан бо ман дам аз рӯза

الا ای ساکن خلوت مزن با من دم از روزه

Ки ҳақ дод аз лаби хубони марои идӣу наврӯзӣ

که حق داد از لب خوبان مرا عیدی و نوروزی

Маро ҳар соъат эй сӯфӣ « битарс аз мӯҳтасиб » гӯйӣ

مرا هر ساعت ای صوفی «بترس از محتسب» گویی

зи рӯбаҳи шер чун тарсад ? бирав бигузар зи пФиўзӣ

ز روبه شیر چون ترسد؟ برو بگذر ز پفیوزی

Рух аз хоки сари кӯяши мтоб эй соҳиби маснад

رخ از خاک سر کویش متاب ای صاحب مسند

Насимии вор агар хоҳӣ ки бахту давлати андӯзӣ

نسیمی‌وار اگر خواهی که بخت و دولت اندوزی