Гавҳари дарёии ваҳдат одамаст , эй одамӣ

گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمی

Гар чу одами сари асморо бадонеи одамӣ

گر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی

Зиндаи боқии шӯ , эй сӣ ва ду нутқи лоязол

زنده باقی شو، ای سی و دو نطق لایزال

Ҳокими нутқӣу нутқи исои соҳиби дамӣ

حاکم نطقی و نطق عیسی صاحب دمی

Гар бибинӣ сӯрати худро ба чашми маърифат

گر ببینی صورت خود را به چشم معرفت

Равшанат гардад ки ҳам ҷамшед ва ҳам ҷомии ҷамӣ

روشنت گردد که هم جمشید و هم جامی جمی

Ҷон агар хонам туро , бошад бад-ӣни маънии дуруст

جان اگر خوانم تو را، باشد بدین معنی درست

Каз сар таҳқиқ медонам ки ҷони олимӣ

کز سر تحقیق می دانم که جان عالمی

Гар ҳидояти ёбӣ аз « ман ъндаҳи илми алкитоб »

گر هدایت یابی از «من عنده علم الکتاب »

Он сулаймонӣ ки исми аъзамашро хотамӣ

آن سلیمانی که اسم اعظمش را خاتمی

Ранги намрудӣу фиръавнӣу даҷолӣ чу рафт

رنگ نمرودی و فرعونی و دجالی چو رفت

Ҳам халил ва ҳам кулем ва ҳам Масеҳи Марямӣ

هم خلیل و هم کلیم و هم مسیح مریمی

Дар рухи хубон чу ҳаст ойӣнаи гетии намо

در رخ خوبان چو هست آیینه گیتی نما

Сӯрати ҳақро ба чашми сари беингар муҳаррамӣ

صورت حق را به چشم سر بیین گر محرمی

Аз хаёл беш ва кам фориғи шӯ ва осӯда бош

از خیال بیش و کم فارغ شو و آسوده باش

То ба кӣ дар фикр он бошӣ ки бо бешу камӣ

تا به کی در فکر آن باشی که با بیش و کمی

Кӣ шавад равшан ба хуршеди Рахши чашм касе

کی شود روشن به خورشید رخش چشم کسی

Каз муҳӣти маърифати нобардаи ҳаргизи шабнамӣ

کز محیط معرفت نابرده هرگز شبنمی

Дар биёбони таҳайюри вола ва саргашта анд

در بیابان تحیر واله و سرگشته اند

Ҳайдарӣу Аҳмадӣу жандаи пӯшу адҳамӣ

حیدری و احمدی و ژنده‌پوش و ادهمی

эй насимӣ ! вақт он шуд каз дами рӯҳи алқудс

ای نسیمی! وقت آن شد کز دم روح القدس

Нафхае аз сувари исрофил бар олами дамӣ

نفخه ای از صور اسرافیل بر عالم دمی