Ман сар шодӣ надорам бо ғами ёрам хуш аст

من سر شادی ندارم با غم یارم خوش است

Ман масеҳои мазҳабам бо дайру хуморам хуш аст

من مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است

Мастам аз ҷоми аноолҳқ , ҷои ман гӯ дор бош

مستم از جام اناالحق، جای من گو دار باش

Давлат Мансур дорам , бар сар дорам хуш аст

دولت منصور دارم، بر سر دارم خوش است

Нестам чун аҳли дунё , толиби дидору ганҷ

نیستم چون اهل دنیا، طالب دیدار و گنج

Чун фақири муҳташам беганҷу динорам хуш аст

چون فقیر محتشم بی گنج و دینارم خوش است

Чун дами рӯҳи алқудс дар ҷони бемор ман аст

چون دم روح القدس در جان بیمار من است

Бо висоли он табиби ин ҷони беморам хуш аст

با وصال آن طبیب این جان بیمارم خوش است

Кору борӣ буд агар , дар ишқи шастами даст аз он

کار و باری بود اگر، در عشق شستم دست از آن

Ғайр аз он корӣ надорам , бо чунин корам хуш аст

غیر از آن کاری ندارم، با چنین کارم خوش است

Бар сари кӯии ҳавояти кони мақом ҳайрат аст

بر سر کوی هوایت کان مقام حیرت است

Поу сар гум кардаам , бекафшу дасторам хуш аст

پا و سر گم کرده ام، بی کفش و دستارم خوش است

Ман халили ишқи ёрами рух наме тобами зи нор

من خلیل عشق یارم رخ نمی تابم ز نار

Нор бо ошиқ чу гулзораст бо ноРом хуш аст

نار با عاشق چو گلزار است با نارم خوش است

Ърўаҳи алўсқӣу сари ваҳдату ҳабли алмтин

عروة الوثقی و سر وحدت و حبل المتین

Зулф дилдораст аз он бо зулфи дилдорам хуш аст

زلف دلدار است از آن با زلف دلدارم خوش است

Ман зи чашми масти соқӣ дар хуморами рӯзу шаб

من ز چشم مست ساقی در خمارم روز و شب

Айб натавон кард агар бо хамри хуморам хуш аст

عیب نتوان کرد اگر با خمر خمارم خوش است

Ҷинати фардоу ҳури айн наме бояд маро

جنت فردا و حور عین نمی باید مرا

Каз Наими охират бо васли он ёрам хуш аст

کز نعیم آخرت با وصل آن یارم خوش است

Ман зи нури офтобам эй насимӣ зон ҷиҳат

من ز نور آفتابم ای نسیمی زان جهت

Ҷовдон бо офтобу моҳу анворам хуш аст

جاودان با آفتاب و ماه و انوارم خوش است