Ба ишқати ҷон ва дил додам ба ғам зон гаштами арзонӣ

به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانی

Ба банди зулфати афтодам аз онам дар парешоне

به بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی

Чу чашмати гӯшаи гирам чун зи чашмати дил нигаҳ дорам

چو چشمت گوشه‌گیرم چون ز چشمت دل نگه دارم

Ки бо ин чашм ва ин абрӯи балои гӯшаи гироне

که با این چشم و این ابرو بلای گوشه‌گیرانی

Ба абрӯ ҳар нафаси чашмати дилӣ май дуздад аз мардум

به ابرو هر نفس چشمت دلی می‌دزدد از مردم

Надонам чун нигаҳ дорам дил аз дуздони пинҳонӣ

ندانم چون نگه دارم دل از دزدان پنهانی

Чаҳ рӯзаст эй санам ! рӯят ки равшан мекунад ҳрдм

چه روز است ای صنم! رویت که روشن می‌کند هردم

Румузи лайлаи алосрӣ дар он гесуии зулмоне

رموز لیلة الاسری در آن گیسوی ظلمانی

Муаммои сари зулфат ба ҷон гуфтам ки бигушоем

معمای سر زلفت به جان گفتم که بگشایم

Вале мушкил шавад ҳосили бад-ӣни осонии осонӣ

ولی مشکل شود حاصل بدین آسانی آسانی

Сувидои дилу чашмам чу ҳаст оромгоҳи ту

سویدای دل و چشمم چو هست آرامگاه تو

Агар ӣнҷо кунӣ манзил вагар онҷо , ту май доне

اگر اینجا کنی منزل و گر آنجا، تو می‌دانی

Агар васли Рахши хоҳӣ чу зулфаши чора он кун

اگر وصل رخش خواهی چو زلفش چاره آن کن

Ки сар дар поиш андозӣу ҷон дар поиши афшонӣ

که سر در پایش اندازی و جان در پایش افشانی

Чу зулфат , фитнаи пои беруни ниҳоди имрӯз май шояд

چو زلفت، فتنه پا بیرون نهاد امروز می‌شاید

Ба ҷои хеш агар ӯро ба ҷой хеш бинишонӣ

به جای خویش اگر او را به جای خویش بنشانی

Макун дарди марои дармон ба тарки ишқаш эй носеҳ !

مکن درد مرا درمان به ترک عشقش ای ناصح!

Ки дармонами басӣ талхаст ва медонам ки дармонӣ

که درمانم بسی تلخ است و می‌دانم که درمانی

Малик дар сӯрати инсони бад-ӣн хӯбӣ нашуд зоҳир

ملک در صورت انسان بدین خوبی نشد ظاهر

Чаҳ нурӣ ёрб ! эй дилбар ! худовандо ! чаҳ инсонӣ !

چه نوری یارب! ای دلبر! خداوندا! چه انسانی!

Насимиро ба фазли ҳақ чу васли ёр ҳосил шуд

نسیمی را به فضل حق چو وصل یار حاصل شد

Биёбад маснади шоҳӣ ва бар сари тоҷи султонӣ

بیابد مسند شاهی و بر سر تاج سلطانی