эй ки аз фикри ту пайвастаи серум дар пеш аст

ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است

Дили ман бе лаби лаъли нмкинт риш аст

دل من بی لب لعل نمکینت ریش است

Гар кунам рӯзу шаби андешаи васлат чаҳ аҷаб

گر کنم روز و شب اندیشه وصلت چه عجب

Ошиқи ғмздаҳи пайвастаи маҳол андеш аст

عاشق غمزده پیوسته محال اندیش است

Ҷаври хубони зи вафо гарчи буд беш , вале

جور خوبان ز وفا گرچه بود بیش، ولی

эй вафои андаки ман ! ҷаври ту беш аз беш аст

ای وفا اندک من! جور تو بیش از بیش است

Дили ман васли ту мушкил ба кафи оради зонрў

دل من وصل تو مشکل به کف آرد زانرو

Коҳтшоми ту на миқдори ман дарвеш аст

کاحتشام تو نه مقدار من درویش است

Ҷавру хории ҳамаи касро буд аз бегона

جور و خواری همه کس را بود از بیگانه

Ман бетолеъ савдо задаро аз хеш аст

من بی طالع سودا زده را از خویش است

Гарчи озору ҷафои мазҳаб хубон бошад

گرچه آزار و جفا مذهب خوبان باشد

Бут бе раҳми марои куштани ошиқ кеш аст

بت بی رحم مرا کشتن عاشق کیش است

Гарчи лаъли лаби ту чашма нӯшаст вале

گرچه لعل لب تو چشمه نوش است ولی

Аз рақибони ту бисёр ба ҷонам неш аст

از رقیبان تو بسیار به جانم نیش است

Сари нисор қадамаш кард насимӣ ва ҳануз

سر نثار قدمش کرد نسیمی و هنوز

Хаҷал аз карда хеш омаду сар дар пеш аст

خجل از کرده خویش آمد و سر در پیش است