Он ки бар лавҳи рахти хат илоҳӣ донист

آن که بر لوح رخت خط الهی دانست

Бандаи ишқ илоҳӣ шуд ва шоҳӣ донист

بنده عشق الهی شد و شاهی دانست

Он ки мегуфт ки рӯй ту ба ма ме монад

آن که می گفت که روی تو به مه می ماند

Чун назар кард ба рӯй ту кмоҳӣ донист

چون نظر کرد به روی تو کماهی دانست

Зулфу рухсори тўош кӣ равад аз пеши назар

زلف و رخسار تواش کی رود از پیش نظر

Он ки ӯ нақши сипедӣ ва сиёҳӣ донист

آن که او نقش سپیدی و سیاهی دانست

Чашму абрӯии туро , қадар ки донад ҷузи ман ?

چشم و ابروی تو را، قدر که داند جز من؟

Қимати тарки камондор сипоҳӣ донист

قیمت ترک کماندار سپاهی دانست

Гарчи рози дилам аз ашк ақиқӣ шуд фош

گرچه راز دلم از اشک عقیقی شد فاش

Мункири дили сияҳ аз чеҳра коҳӣ донист

منکر دل سیه از چهره کاهی دانست

Асли мо зи об ҳаётасту равони бахшеи он

اصل ما ز آب حیات است و روان بخشی آن

Аз майонаш ба канор омад ва моҳӣ донист

از میانش به کنار آمد و ماهی دانست

То дилами обид рӯй ту шуд эй каъбаи ҳасан

تا دلم عابد روی تو شد ای کعبه حسن

Тоъатии кон ба ҷузи ин буд муноҳӣ донист

طاعتی کان به جز این بود مناهی دانست

Ба ҷуз аз кори ғамат ҳарчӣ дилам кард он ро

به جز از کار غمت هرچه دلم کرد آن را

Ҳама беҳосилӣу фикр табоҳӣ донист

همه بی حاصلی و فکر تباهی دانست

Даҳанати олам ғайбасту миёни сари дақиқ

دهنت عالم غیب است و میان سر دقیق

Ин касеро ки тўоши пушт ва паноҳӣ донист

این کسی را که تواش پشت و پناهی دانست

Гарчи монад ба рахти лола , вале натавонад

گرچه ماند به رخت لاله، ولی نتواند

Ҳар гиёҳии сифати меҳр гиёҳӣ донист

هر گیاهی صفت مهر گیاهی دانست

Воҳиди мутлақӣ , аммо натавонист Иблис

واحد مطلقی، اما نتوانست ابلیس

Ин сифатро зи ду бинӣ ва ду роҳӣ донист

این صفت را ز دو بینی و دو راهی دانست

То ба рухсор ту шуд чашми насимии бино

تا به رخسار تو شد چشم نسیمی بینا

Ориф ҳақ шуд ва аз фазл илоҳӣ донист

عارف حق شد و از فضل الهی دانست