эй дил ! бало бикаш чу дилат мубталоӣ ӯст

ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوست

Хўшнўди шӯ бидонча мурод ва ризоӣ ӯст

خوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست

Тан дар ҷафоӣ ӯ на ва аз ғами мадори бок

تن در جفای او نه و از غم مدار باک

Кин ғуссау ҷафои ҳамаи айн вафоӣ ӯст

کاین غصه و جفا همه عین وفای اوست

Қадари қадар чаҳ донаду қозӣ ҳар қазо

قدر قدر چه داند و قاضی هر قضا

Он дил ки ӯ на қобили қадар ва қазоӣ ӯст

آن دل که او نه قابل قدر و قضای اوست

?данеу дайн барои висолаши диҳему ҷон

دنیی و دین برای وصالش دهیم و جان

Зонрў ки дили зи ҷумлаи салоҳӣ барои ӯст

زانرو که دل ز جمله صلاحی برای اوست

Фӯтӣ намешавад агараш ҷон фидо кунам

فوتی نمی شود اگرش جان فدا کنم

Чун ҷон буд яке , сад аз ин ҷон фидоӣ ӯст

چون جان بود یکی، صد از این جان فدای اوست

Чандини балои зи қомату болои пари Балош

چندین بلا ز قامت و بالای پر بلاش

Гар мерасад ба ҷон бикашам чун балоӣ ӯст

گر می رسد به جان بکشم چون بلای اوست

Роҳам намой эй дил ! агар раҳбарии маро

راهم نمای ای دل! اگر رهبری مرا

То бигузарам аз онкӣ на майл ва ҳавоӣ ӯст

تا بگذرم از آنکه نه میل و هوای اوست

Бар гирди гирди домани мардӣ агар расм

بر گرد گرد دامن مردی اگر رسم

Ҷонҳо баҳои даҳум ки дилам бебаҳои ӯст

جان ها بها دهم که دلم بی بهای اوست

эй ғам ! дигар ба сӯии насимӣ гузар макун

ای غم! دگر به سوی نسیمی گذر مکن

Кин ҳуҷраҳои ҷону дилаш , хосса ҷой ӯст

کاین حجره های جان و دلش، خاصه جای اوست