Биор боди сабои шамае зи турраи дӯст

بیار باد صبا شمه ای ز طره دوست

Ки офтоби ҷҳонтоби зер соя ӯст

که آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست

Куҷое эй санами чин ! ки ашки дидаи ман

کجایی ای صنم چین! که اشک دیده من

Ба ҷусту ҷӯии висолат ҳамеша дар таку пӯст

به جست و جوی وصالت همیشه در تک و پوست

Ба буии зулфи ту ҷон медиҳад насими сабо

به بوی زلف تو جان می دهد نسیم صبا

Ки ҳамчуи сунбули зулфати насим ғолия бӯаст

که همچو سنبل زلفت نسیم غالیه بوست

Каманди зулфи ту бар чеҳраи ту , пиндорӣ

کمند زلف تو بر چهره تو، پنداری

Фитодаи сунбули сероб бар гул худ рӯаст

فتاده سنبل سیراب بر گل خود روست

Хаданги ғамзаи хубони куҷо хато гардад

خدنگ غمزه خوبان کجا خطا گردد

Кашида то ба биногваши он камон абрӯаст

کشیده تا به بناگوش آن کمان ابروست

Сабурӣ аз рухи дилдор ихтиёрӣ нест

صبوری از رخ دلدار اختیاری نیست

Заруратаст зарурати сабурӣ аз рухи дӯст

ضرورت است ضرورت صبوری از رخ دوست

Хаёли сарви қадат бар канори дидаи ман

خیال سرو قدت بر کنار دیده من

Ба сони қомати шамшод бар канора ҷӯаст

به سان قامت شمشاد بر کناره جوست

Дилам ба ҳалқаи он зулф мекашад ба ҷаҳон

دلم به حلقه آن زلف می کشد به جهان

Бибин бибин дили девонаро ки силсила ҷӯаст

ببین ببین دل دیوانه را که سلسله جوست

Ба қавли муддаӣ аз дӯст рӯ нигараданд

به قول مدعی از دوست رو نگرداند

Касе ки ҳамчуи насимяши ишқи одат ва хуаст

کسی که همچو نسیمیش عشق عادت و خوست