Аллоҳи аллоҳи ин чаҳ нураст офтоб рӯй дӯст

الله الله این چه نور است آفتاب روی دوست

Ин чунин рӯе ба ваҷҳи аллоҳ агар оре накӯаст

این چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست

Чашми ман ҷуз рӯй ӯ , рӯй ки орад дар назар ?

چشم من جز روی او، روی که آرد در نظر؟

Кончаҳ меояд ба чашмам дар ҳақиқат рӯй ӯст

کآنچه می آید به چشمم در حقیقت روی اوست

Май дамади буии хуши боди сабои ҷон дар танам

می دمد بوی خوش باد صبا جان در تنم

Кас намедонад ки бо боди саҳаргоҳӣ чаҳ бӯаст

کس نمی داند که با باد سحرگاهی چه بوست

Зикри фардо кам кун эй зоҳид ки бо ёди лабаш

ذکر فردا کم کن ای زاهد که با یاد لبش

Хирқаи пӯши имрӯз май байнам ки бар дӯшаш сабуаст

خرقه پوش امروز می بینم که بر دوشش سبوست

Кардаам дар дидаи мأўои хаёли қоматаш

کرده ام در دیده مأوای خیال قامتش

Сарвро ҷо бар канори чашма ё бар тараф ҷӯаст

سرو را جا بر کنار چشمه یا بر طرف جوست

Дар азал ҳарфӣ шуниданд аз даҳонаш аҳли роз

در ازل حرفی شنیدند از دهانش اهل راز

Ҳар тарафи чндонкаҳ май байнам ҳануз он гуфт ва гӯаст

هر طرف چندانکه می بینم هنوز آن گفت و گوست

То ба об мекунам тоҳири либоси зарқ ро

تا به آب می کنم طاهر لباس زرق را

Доимо бо хирқа дар майхонаи корами шаст ва шӯаст

دایما با خرقه در میخانه کارم شست و شوست

Он ки ошиқ бар ҷамоли сӯрат хубон нашуд

آن که عاشق بر جمال صورت خوبان نشد

Сӯратӣ дорад вале аз роҳи маънии санг ва рӯаст

صورتی دارد ولی از راه معنی سنگ و روست

Шарҳи зулфу холи он моҳ аз насимии бозпурс

شرح زلف و خال آن ماه از نسیمی بازپرس

Кӯи парешони ҳолу саргардон аз он чавгон ва гӯаст

کو پریشان حال و سرگردان از آن چوگان و گوست