Дил бе ту аз Наими ду олам малол ёфт

دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافت

Хуррам касе ки бо ту замонӣ висол ёфт

خرم کسی که با تو زمانی وصال یافت

Оворае ки бар сари кӯй ту шуд муқӣм

آواره ای که بر سر کوی تو شد مقیم

Мақдӯри қадари иззату ҷоҳ ва ҷалол ёфт

مقدور قدر عزت و جاه و جلال یافت

Ҷуз сӯхтан чаҳ кор кунад пеш рӯй шамъ

جز سوختن چه کار کند پیش روی شمع

Парвонае ки партави нур ҷамол ёфт ?

پروانه ای که پرتو نور جمال یافت؟

Он хастае ки ёди тўош бар забони гузашт

آن خسته ای که یاد تواش بر زبان گذشت

Таъми ҳаёту лиззати ҷон дар мақол ёфт

طعم حیات و لذت جان در مقال یافت

Аз хонақоҳу мадриса эъроз кард ва рафт

از خانقاه و مدرسه اعراض کرد و رفت

Оворае ки дар талабати завқ ва ҳол ёфт

آواره ای که در طلبت ذوق و حال یافت

Ҷонами зи ғайри сӯрат рӯй ту , маҳв кард

جانم ز غیر صورت روی تو، محو کرد

Нақшӣ ки бар саҳифаи ваҳм ва хаёл ёфт

نقشی که بر صحیفه وهم و خیال یافت

Андешаи халос маҳоласт агар кунад

اندیشه خلاص محال است اگر کند

Мурғӣ ки дому донаи он зулф ва хол ёфт

مرغی که دام و دانه آن زلف و خال یافت

Дар Карбалои ишқи шаҳидӣ ки ташна рафт

در کربلای عشق شهیدی که تشنه رفت

Аз кавсари висоли ту об зулол ёфт

از کوثر وصال تو آب زلال یافت

Шодии аҳли ишқи ғами васл дӯст аст

شادی اهل عشق غم وصل دوست است

Шоди он дилӣ ки бо ғами ишқ иттисол ёфт

شاد آن دلی که با غم عشق اتصال یافت

Ҷонӣ ки бо висол ту шуд як нафаси қарин

جانی که با وصال تو شد یک نفس قرین

Ҷовиди зиндаи гашту ҷаҳонӣ камол ёфт

جاوید زنده گشت و جهانی کمال یافت

Ҷон дар миёни ниҳоди насимӣ чу шамъ аз он

جان در میان نهاد نسیمی چو شمع از آن

Дар силки ошиқони ҷамолат маҷол ёфт

در سلک عاشقان جمالت مجال یافت