То аз лабу чашми ту ба олам хабар афтод

تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتاد

Сад савмиъа вайрон шуд ва сад хона барофтод

صد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد

Бар тавр дил афтод шабии партави рӯят

بر طور دل افتاد شبی پرتو رویت

Ҷони маст таҷаллӣ шуд ва аз пои дарафтод

جان مست تجلی شد و از پای درافتاد

Дар кӯии ҳавои ту қадам кӣ наад он кӯ

در کوی هوای تو قدم کی نهد آن کو

Кард аз хатари андеша ва дар фикр сар афтод

کرد از خطر اندیشه و در فکر سر افتاد

Зоҳид ки тариқаши ҳамаи шаби зикру дуо буд

زاهد که طریقش همه شب ذکر و دعا بود

Дар ишқи ту бо нолау оҳ саҳар афтод

در عشق تو با ناله و آه سحر افتاد

( бурдор сар аз хоби хуш эй хуфта ки оташ

(بردار سر از خواب خوش ای خفته که آتش

Дар ҷони гул аз нолаи мурғ саҳар афтод )

در جان گل از ناله مرغ سحر افتاد)

Бо ғамза бигӯ ҳоҷати шамшер задан нест

با غمزه بگو حاجت شمشیر زدن نیست

Кони тир ки бар ҷон задае коргар афтод

کان تیر که بر جان زده ای کارگر افتاد

( аз пухтани савдои сари зулфи сиёҳат

(از پختن سودای سر زلف سیاهت

Ҳосили ҳамаи ин буд ки хӯн дар ҷигар афтод )

حاصل همه این بود که خون در جگر افتاد)

Гар шуъла занад бар дил хуршед бисӯзад

گر شعله زند بر دل خورشید بسوزد

Ин оташи савдо ки маро бар ҷигар афтод

این آتش سودا که مرا بر جگر افتاد

Омад ба сари кӯии дилами дӯши хаёлаш

آمد به سر کوی دلم دوش خیالش

Ҷони наъраи занон аз ҳарами тан ба дар афтод

جان نعره زنان از حرم تن به در افتاد

Мақбул назарҳо шуду манзури илоҳӣ

مقبول نظرها شد و منظور الهی

Он дил ки ба назд ту қабул назар афтод

آن دل که به نزد تو قبول نظر افتاد

Дар васфи гул рӯй ту печиди насимӣ

در وصف گل روی تو پیچید نسیمی

Ашъори мунаққаши ҳама зон хуб ва тар афтод

اشعار منقش همه زان خوب و تر افتاد