То пардаи зи рухсор чу моҳ ту барофтод

تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاد

Аз пардаи басии роз наоне ба дар афтод

از پرده بسی راز نهانی به در افتاد

Буд оташи рухсори ту чун миваи тавҳид

بود آتش رخسار تو چون میوه توحید

Аз баҳр кулем оташ аз он дар шаҷар афтод

از بهر کلیم آتش از آن در شجر افتاد

Бо лолаи сабои шарҳи гул рӯй ту ме кард

با لاله صبا شرح گل روی تو می کرد

Длсўхтаҳро оташи ғам дар ҷигар афтод

دلسوخته را آتش غم در جگر افتاد

Мурғӣ ки буриш хирман ҳастӣ ба ҷӯй буд

مرغی که برش خرمن هستی به جوی بود

Доми шикани зулфи туро диду дарафтод

دام شکن زلف تو را دید و درافتاد

Чашми ту назар бо дили соҳиб назарон дошт

چشم تو نظر با دل صاحب نظران داشت

Зон ошиқи рӯяти ҳамаи соҳиб назар афтод

زان عاشق رویت همه صاحب نظر افتاد

Моҳ аз ҳавас дидан рӯй ту чу хуршед

ماه از هوس دیدن روی تو چو خورشید

Аз равзана дар хона ва аз дар ба дар афтод

از روزنه در خانه و از در به در افتاد

Баси чашмтар моу лаб хушк бисӯзад

بس چشم تر ما و لب خشک بسوزد

Чун оташи савдои ту дар хушк ва тар афтод

چون آتش سودای تو در خشک و تر افتاد

То ғамзаи фаттони туро шуд ҳаваси сайд

تا غمزه فتان تو را شد هوس صید

Чандини дили сўдоздаҳ бар икдгр афтод

چندین دل سودازده بر یکدگر افتاد

Чун серумаи куҷо дар назари аҳл дил ояд

چون سرمه کجا در نظر اهل دل آید

Он кас ки нашуд хок ва барон раҳгузар афтод

آن کس که نشد خاک و بران رهگذر افتاد

Парвонаи муштоқи ту , эй шамъи дили афрӯз

پروانه مشتاق تو، ای شمع دل افروز

Аз шавқ ба ҷон омад ва аз бол ва пар афтод

از شوق به جان آمد و از بال و پر افتاد

Шарҳи лаби ширин ту мекард насимӣ

شرح لب شیرین تو می کرد نسیمی

Не нола бароварду фиғон дар шукр афтод

نی ناله برآورد و فغان در شکر افتاد