Гули Садбарги ман сунбул бар атроф саман дорад

گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن دارد

Рухи ёри ман аз насрини хаттӣ бар Настаран дорад

رخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد

Изораш гарчи аз насрини саводи машк пайдо кард

عذارش گرچه از نسرین سواد مشک پیدا کرد

зи машки судаи рухсораши ғуборӣ бар саман дорад

ز مشک سوده رخسارش غباری بر سمن دارد

Ба чини зулфи парчинаш ки карда сунбулаши сад раҳ

به چین زلف پرچینش که کرده سنبلش صد ره

Бааст аз нофаи мишкӣ ки оҳӯӣ хутан дорад

به است از نافه مشکی که آهوی ختن دارد

Сробстони хӯбиро ҷамоли имрӯз ҳосил кард

سرابستان خوبی را جمال امروز حاصل کرد

Ки аз рухсору болояши гулу сарв чаман дорад

که از رخسار و بالایش گل و سرو چمن دارد

Ду фаттони наргиси ҷодӯаш ҷон мехоҳад аз мардум

دو فتان نرگس جادوش جان می‌خواهد از مردم

Надорад ҷони дареғи он кӯ ки ҷонӣ дар бадан дорад

ندارد جان دریغ آن کو که جانی در بدن دارد

Агар бинад гули андоми марои рӯҳи алқудси рӯзӣ

اگر بیند گل اندام مرا روح القدس روزی

Шавад ҳайрони он хаттӣ ки он покиза тан дорад

شود حیران آن خطی که آن پاکیزه تن دارد

Дамаш чун нФҳаҳи исо ба ошиқ рӯҳ ме бахшад

دمش چون نفحه عیسی به عاشق روح می‌بخشد

Таъолии аллоҳ ! чаҳ лутфаст ин ки он ширин даҳан дорад

تعالی الله! چه لطف است این که آن شیرین‌دهن دارد

Ватан , кӯй хароботасту даври афтодам аз онҷо

وطن، کوی خرابات است و دور افتادم از آنجا

Вале зини раҳгузари шодам ки ҷони азм ватан дорад

ولی زین رهگذر شادم که جان عزم وطن دارد

Шаби қадар , эй қамар ! чандон ба ҳасани худ мнози охир

شب قدر، ای قمر! چندان به حسن خود مناز آخر

Ки зулфаш чун маи тобон ба зер ҳар шикан дорад

که زلفش چون مه تابان به زیر هر شکن دارد

Ба бозори сари зулфаши дилу ҷон бардаам лекин

به بازار سر زلفش دل و جان برده‌ام لیکن

Куҷои он сунбули мишкӣни сари савдоӣ ман дорад

کجا آن سنبل مشکین سر سودای من دارد

Ҳуруфӣ зон шудам дар даври зулфу нуқтаи холаш

حروفی زان شدم در دور زلف و نقطه خالش

Ки навен абрӯ ва мем даҳонаш нақш « ман » дорад

که نون ابرو و میم دهانش نقش «من» دارد

Насимӣ аз лаби ҷонон ба даст оварад ҷоми ҷам

نسیمی از لب جانان به دست آورد جام جم

Чу ринди як ҷиҳат зон рӯи сафо бо дард ?дан дорад

چو رند یک جهت زان رو صفا با درد دن دارد