Қосидии кӯ то ба ҷони пайғом дилдор оварад

قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آورد

ё ҳавоӣ каз насими турра ёр оварад

یا هوایی کز نسیم طره یار آورد

Он кас аз дунё ва уқбо бошад озодӣ чу мо

آن کس از دنیا و عقبی باشد آزادی چو ما

Дардмандиро ки ишқи ёр дар кор оварад

دردمندی را که عشق یار در کار آورد

Гар аноолҳқҳои моро башнавад Мансури маст

گر اناالحق‌های ما را بشنود منصور مست

Ҳам ба хӯн мо диҳад фатво ва ҳам дор оварад

هم به خون ما دهد فتوی و هم دار آورد

Гар баради бӯе ба чин аз турраи зулфати насим

گر برد بویی به چین از طره زلفت نسیم

Машкро дар нофи оҳӯён ба зинҳор оварад

مشک را در ناف آهویان به زنهار آورد

Аз хато ояд сияҳи рӯгар баради боди сабо

از خطا آید سیه رو گر برد باد صبا

Буии гесуяш ба чину машк тотор оварад

بوی گیسویش به چین و مشک تاتار آورد

Гар ба ҷон битавон харидани васли он маҳбӯб ро

گر به جان بتوان خریدن وصل آن محبوب را

Ним ҷонии ҳаркиро бошад ба бозор оварад

نیم جانی هرکه را باشد به بازار آورد

Зулфу рхсот аён шуд мункир рӯят куҷост

زلف و رخسات عیان شد منکر رویت کجاست

То ба имони сари зулфи ту иқрор оварад

تا به ایمان سر زلف تو اقرار آورد

Нуру зулматро яке бинад з рӯй иттиҳод

نور و ظلمت را یکی بیند ز روی اتحاد

Орифии кӯ дар хаёли он зулф ва рухсор оварад

عارفی کو در خیال آن زلف و رخسار آورد

Бо лабу чашмнигорам вақт он омад ки ринд

با لب و چشم نگارم وقت آن آمد که رند

Аҳли тақворо ба дӯш аз кӯй хумор оварад

اهل تقوی را به دوش از کوی خمار آورد

Чун қадаш сарвӣ нахоҳад раст чун рӯйиши гулӣ

چون قدش سروی نخواهد رست چون رویش گلی

То абади чандон ки раведи сарву гул бор оварад

تا ابد چندان که روید سرو و گل بار آورد

эй насимӣ ҳар киро раҳбар шавад фазли илоҳ

ای نسیمی هر که را رهبر شود فضل اله

Аз вуҷӯди хешу ғайраши ҷумла безор оварад

از وجود خویش و غیرش جمله بیزار آورد