Дил аз ишқи парии рӯйони дили ман барнаме гирад

دل از عشق پری‌رویان دل من برنمی‌گیرد

Мадаи панди ман эй носеҳ ки бо ман дрнмӣ гирад

مده پند من ای ناصح که با من درنمی‌گیرد

Ҳадиси тавба ва тақво макун пеши ман эй воъиз

حدیث توبه و تقوی مکن پیش من ای واعظ

Ки бо ман ҳарчӣ май гӯйӣ ба ҷуз соғар наме гирад

که با من هرچه می‌گویی به جز ساغر نمی‌گیرد

Хаёли дасти рангинаш ҳамоил кардаам зон рӯ

خیال دست رنگینش حمایل کرده‌ام زان رو

Ки дар хотири марои нақшӣ аз ин хуш тар наме гирад

که در خاطر مرا نقشی از این خوش‌تر نمی‌گیرد

Ба хуршеди Рахш зон рӯ тФأл мекунад ҷонам

به خورشید رخش زان رو تفأل می‌کند جانم

Ки ошиқи фоли давлатро ба ҳар ахтар наме гирад

که عاشق فال دولت را به هر اختر نمی‌گیرد

Ало эй соқии ваҳдат , ба пеши пери майхона

الا ای ساقی وحدت، به پیش پیر میخانه

Гарав кун хирқаи худро , ба мо дафтар наме гирад

گرو کن خرقه خود را، به ما دفتر نمی‌گیرد

Дили ман бо лаб лаълаш гирифт улфат ба ҷон зон рӯ

دل من با لب لعلش گرفت الفت به جان زان رو

Ки ҷузи пайванди рӯҳонӣ дар он ҷавҳар наме гирад

که جز پیوند روحانی در آن جوهر نمی‌گیرد

зи дасти дилбар соқӣ нагирад ҷоми ҷузи ориф

ز دست دلبر ساقی نگیرد جام جز عارف

Мураққаъи пӯши раъноро раҳо кун гар наме гирад

مرقع‌پوش رعنا را رها کن گر نمی‌گیرد

Ба хлўтхонаҳ тоъат макун иршодам эй сӯфӣ

به خلوتخانه طاعت مکن ارشادم ای صوفی

Ки ҷузи кӯии Муғон , орифи раҳ дигар наме гирад

که جز کوی مغان، عارف ره دیگر نمی‌گیرد

Насимӣ гарчи ашъорат ба гӯши дилбарон ҳар як

نسیمی گرچه اشعارت به گوش دلبران هر یک

Дар шҳўор меояд вале безар наме гирад

دُرّ شهوار می‌آید ولی بی‌زر نمی‌گیرد