Агар гӯям ки меҳру ма , зи рухсорат ҳаё бошад

اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشد

Вагар гӯям ки инсонӣ , марои шарм аз худо бошад

وگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد

Маликро нест он сӯрат ки нисбат кардаам бо ӯ

ملک را نیست آن صورت که نسبت کرده ام با او

Камоли ҳасану зебоӣ бад-инсон ҳам туро бошад

کمال حسن و زیبایی بدینسان هم تو را باشد

зи чину ҷаъд гесуят маранҷ ар дам занад нофа

ز چین و جعد گیسویت مرنج ار دم زند نافه

Чаҳ ояд аз сияҳи рӯе ки дар аслаш хато бошад

چه آید از سیه رویی که در اصلش خطا باشد

Висолат нест он ганҷӣ ки бар бегона бигушоӣанд

وصالت نیست آن گنجی که بر بیگانه بگشایند

Ки онро ҳосиласт ин дар ки бо баҳр ошно бошад

که آن را حاصل است این در که با بحر آشنا باشد

Нишони пурсидам аз дилбар , дил гум гаштаро гуфто

نشان پرسیدم از دلبر، دل گم گشته را گفتا

Биҷуз дар банд гесуем дили ошиқ куҷо бошад

بجز در بند گیسویم دل عاشق کجا باشد

Тани хокӣ чу гул гардад наёбӣ заррае дар вай

تن خاکی چو گل گردد نیابی ذره ای در وی

Ки бе савдои он ҷаъду сари зулфи ду то бошад

که بی سودای آن جعد و سر زلف دو تا باشد

Биё бо мо бишӯй эй ҷон ба оби дидаи даст аз дил

بیا با ما بشوی ای جان به آب دیده دست از دل

Ки дил то зулф ӯ бинад куҷо дар банд мо бошад

که دل تا زلف او بیند کجا در بند ما باشد

Набошад аҳди хубонро вафо , гӯйанд ва ме гӯям

نباشد عهد خوبان را وفا، گویند و می گویم

Ки хуби онро тавон гуфтан ки аҳдаш бевафо бошад

که خوب آن را توان گفتن که عهدش بی وفا باشد

Ҳарифи мо шӯ эй сӯфӣ ки зикри ҳалқаи риндон

حریف ما شو ای صوفی که ذکر حلقه رندان

Бааст аз тоъату зуҳдӣ ки бо рӯй ва риё бошад

به است از طاعت و زهدی که با روی و ریا باشد

Биё эй моҳи симин бар ба хӯнами панҷа рангин кун

بیا ای ماه سیمین بر به خونم پنجه رنگین کن

Каз иқболатгар ин ҳоҷат раво гардад раво бошад

کز اقبالت گر این حاجت روا گردد روا باشد

Насимӣ бо ту шуд икрў қафо зад ҳар ду олам ро

نسیمی با تو شد یکرو قفا زد هر دو عالم را

Касе кӯи рӯ ба ҳақ дорад ду кунаш дар қафо бошад

کسی کو رو به حق دارد دو کونش در قفا باشد