Мأўои ғамати ҷузи дил пурдард набошад

مأوای غمت جز دل پردرد نباشد

Ташрифи балои ҷома ҳар мард набошад

تشریف بلا جامه هر مرد نباشد

эй сарви гули андом ! ки дар боғи ду олам

ای سرو گل اندام! که در باغ دو عالم

Чун рӯй длорои ту як вирд набошад

چون روی دلارای تو یک ورد نباشد

Бар буии сари зулфи ту як гӯша нишин нест

بر بوی سر زلف تو یک گوشه نشین نیست

Имрӯз дар ин шаҳр ки шабгард набошад

امروز در این شهر که شبگرد نباشد

Шаҳбози ғами ишқи рахт сайд насозад

شهباز غم عشق رخت صید نسازد

Онро ки дил аз ҳодиса пурдард набошад

آن را که دل از حادثه پردرد نباشد

Дар ишқи рахт онкӣ шуд афрӯхта чун шамъ

در عشق رخت آنکه شد افروخته چون شمع

Бе дидаи гирёну рух зард набошад

بی دیده گریان و رخ زرد نباشد

Аз гармии ашкам чаҳ аҷаби дида агар сӯхт

از گرمی اشکم چه عجب دیده اگر سوخت

Хӯн ҷигараст ашки ман он сард набошад

خون جگر است اشک من آن سرد نباشد

Гардӣ ба ман ор аз дараш эй бод казон дар

گردی به من آر از درش ای باد کزان در

Чун беҳтар аз ин ҳеҷ раҳ оварад набошад

چون بهتر از این هیچ ره آورد نباشد

Ҷузи хӯни ҷигар ҳарчӣ хурӣ дар ғами ишқаш

جز خون جگر هرچه خوری در غم عشقش

эй ошиқи сўдоздаҳ ! дар хӯрд набошад

ای عاشق سودازده! در خورد نباشد

Бар хок дараш оби зан , эй дидаи хўнбор !

بر خاک درش آب زن، ای دیده خونبار!

То бар дар ёр аз раҳи мо гирд набошад

تا بر در یار از ره ما گرد نباشد

Гарчи ҳама дардаст ғами ишқи ту , хӯни бод

گرچه همه درد است غم عشق تو، خون باد

Он дил ки ба ҷони толиби ин дард набошад

آن دل که به جان طالب این درد نباشد

Дар ишқи ту фардаст насимии зи ду олам

در عشق تو فرد است نسیمی ز دو عالم

Ошиқ набӯд каз ду ҷаҳон фард набошад

عاشق نبود کز دو جهان فرد نباشد