Шуд чу харгоҳи имомат чун садаф
شد چو خرگاه امامت چون صدف
Холӣ аз дарҳои дарёии шараф
خالی از درهای دریای شرف
Шоҳи дайнро гавҳарии баҳри нисор
شاه دین را گوهری بهر نثار
Ҷуз дар ғалатон намонад андари канор
جز دُرِ غلطان نماند اندر کنار
Ширхораи шери ғоби пари дилӣ
شیرخواره شیر غاب پر دلی
Наът ӯ Абдуллоҳу номаши алӣ
نعت او عبدالله و نامش علی
Дар туфулияти Масеҳи аҳди ишқ
در طفولیت مسیح عهد عشق
Ании Абдуллоҳи гӯ , дар маҳди ишқ
انّی عبدالله گو، در مهد عشق
Баҳри талқини шаҳодати ташнаи ком
بهر تلقین شهادت تشنه کام
Аз дами рӯҳи алқудс дар батни моам
از دم روح القدس در بطن مام
Моҳии баҳри ладуннӣ дар шараф
ماهی بحر لدّنی در شرف
Новаки намруди умматро ҳадаф
ناوک نمرود امت را هدف
Дода ёдаши моам исмати ҷои шер
داده یادش مام عصمت جای شیر
Дар азали хӯн хӯрдан аз пистони тир
در ازل خون خوردن از پستان تیر
Кӯдакӣ дар аҳди маҳд , устоди ишқ
کودکی در عهد مهد، استاد عشق
Дода перони куҳанро ёди ишқ
داده پیران کهن را یاد عشق
Тифли хирад аммо ба маънии баси сутург
طفل خرد اما به معنی بس سِتُرگ
Каз баландӣ хирад бинмоед бузург
کز بلندی خرد بنماید بزرگ
Худ кабӣраст арча бинмоед сағир
خود کبیر است ارچه بنماید صغیر
Дар миёни сабъаи сайёра , тир
در میان سبعهٔ سیاره، تیر
Ишқро чун навбат туғён расед
عشق را چون نوبت طغیان رسید
Шуд сӯии хаймаи равони шоҳи шаҳид
شد سوی خیمه روان شاه شهید
Дид Асғар , хуфта дар ҳаҷари рубоб
دید اصغر، خفته در حجر رباب
Чун ҳилолӣ дар канори офтоб
چون هلالی در کنار آفتاب
Чеҳраи кӯдак чу дар даии барги бед
چهرهٔ کودک چو در دی برگ بید
Шер дар пистони модари нопадид
شیر در پستان مادر ناپدید
Бо забони ҳоли он Тифли сағир
با زبان حال آن طفل صغیر
Гуфт бо шаҳ кӣ амири шери гир
گفت با شه کی امیر شیر گیر
Ҷумларо додӣ шароб аз ҷоми ишқ
جمله را دادی شراب از جام عشق
Ҷузи маро , кам тар нашуд зон коми ишқ
جز مرا، کِم تَر نشد زان کام عشق
Тифли ашкӣ дар канор афтода ам
طفل اشکی در کنار افتاده ام
МФкн аз чашмам ки мардум зода ам
مفکن از چشمم که مردم زاده ام
Гарчи вақти ҷонфишонӣ дайр шуд
گرچه وقت جانفشانی دیر شد
Муҳлатӣ боист то хӯн шер шуд
مهلتی بایست تا خون شیر شد
Зон мӣӣ каз вай чу қосим нӯш кард
زان مئی کز وی چو قاسم نوش کرد
Наварӯси бахт дар оғӯш кард
نوعروس بخت در آغوش کرد
Зоди мӣӣ каз вай чу шуд аббоси маст
زاد مئی کز وی چو شد عباس مست
Дасти ҳиммати брФшонд аз ҳар чаҳ ҳаст
دست همت برفشاند از هر چه هست
Зон мӣии кокбр чу рафт аз ваии зи по
زان مئی کاکبر چو رفت از وی ز پا
Бо сар омад сӯии майдони вафо
با سر آمد سوی میدان وفا
Ҷуръае аз ҷоми тир ва дашна ам
جرعه ای از جام تیر و دشنه ام
Дар гулӯем рез ки бас ташна ам
در گلویم ریز که بس تشنه ام
Ташнаам , обами зи ҷӯии тири даҳ
تشنه ام، آبم ز جوی تیر ده
Кам шикебам , хӯн ба ҷои шери даҳ
کم شکیبم، خون به جای شیر ده
То нигаред абр кӣ хандад чаман
تا نگرید ابر کی خندد چمن
То нигаред Тифл кӣ нӯшади лбн
تا نگرید طفل کی نوشد لبن
Шаҳ гирифт он Тифли маи андари канор
شه گرفت آن طفل مه اندر کنار
Ёфт дарӣ дар дили дарёи қарор
یافت درّی در دل دریا قرار
Ореи оре , ма ки шуд давраши тамом
آری آری، مه که شد دورش تمام
Дар канори хур буд ӯро мақом
در کنار خور بود او را مقام
Баради он маро ба сӯии размгоҳ
برد آن مه را به سوی رزمگاه
Кард рӯ бо шомёни рӯи сиёҳ
کرد رو با شامیان رو سیاه
Гуфт к-эии коФрдлони бадсигол
گفت کای کافردلان بدسگال
Ки биравем бастаед оби зулол
که برویم بسته اید آب زلال
Гар шуморо ман гҳнкорм ба пеш
گر شما را من گهنکارم به پیش
Тифлро набӯд гунаҳ дар ҳеҷ кеш
طفل را نبود گنه در هیچ کیش
Оби нопидоу кӯдаки нои сабур
آب ناپیدا و کودک نا صبور
Шер аз пистон модар гашта давр
شیر از پستان مادر گشته دور
Чун сазад ки ҷон сипорад бо крб
چون سزد که جان سپارد با کرب
Дар канори оби моҳии ташнаи лаб
در کنار آب ماهی تشنه لب
Зини Фуротӣ ки буд меҳри батул
زین فراتی که بود مهر بتول
Ҷуръа Эй бахшед бар сибти расӯл
جرعه ای بخشید بر سبط رسول
Шоҳ дар гуфтори кӯдаки гарми хоб
شاه در گفتار کودک گرم خواب
Ки зи нӯк новакаш доданд об
که ز نوک ناوکش دادند آب
Дар камон биниҳод тирии ҳармала
در کمان بنهاد تیری حرمله
АўФтоди андари млоики ғулғула
اوفتاد اندر ملایک غلغله
Раст чун тир аз камон шавам ӯ
رست چون تیر از کمان شوم او
Пар занон бинишаст бар ҳулқум ӯ
پر زنان بنشست بر حلقوم او
Чун дарид он ҳалқ , тири ҷонгдоз
چون درید آن حلق، تیر جانگداز
Сари зи бозуӣ ядуллоҳ кард боз
سر ز بازوی یدالله کرد باز
Аллоҳи аллоҳи ин чаҳ тирасту камон
الله الله این چه تیر است و کمان
Кас надода ин чунин тирии нишон
کس نداده این چنین تیری نشان
То камони зиҳи хӯрдаи чархи пер ро
تا کمان زه خورده چرخ پیر را
Каси надидаи ду нишон , як тир ро
کس ندیده دو نشان، یک تیر را
Тир каз бозуии он сарвари гузашт
تیر کز بازوی آن سرور گذشت
Бар дили маҷрӯҳи пайғамбари гузашт
بر دل مجروح پیغمبر گذشت
Нӯки тиру ҳалқи тифлии нотавон
نوک تیر و حلق طفلی ناتوان
Осмонои божгўни бодати камон
آسمانا باژگون بادت کمان
Шаҳ кашид он тир ва гуфт эй доварам
شه کشید آن تیر و گفت ای داورم
Доварии хоҳ аз гуруҳи кофарам
داوری خواه از گروه کافرم
Нест ин нўбоўаҳи пайғамбарат
نیست این نوباوهٔ پیغمبرت
Аз Фсили ноқаи камтар дар ?бирт
از فصیل ناقه کمتر در برت
Каз анин ӯ зи бедоди самуд
کز انین او ز بیداد ثمود
Барқ ғайрат зад бар он қавми ънўд
برق غیرت زد بر آن قوم عنود
Шаҳ ба боло мефишонд он хӯни пок
شه به بالا می فشاند آن خون پاک
Қатрае зон барнагаштӣ сӯии хок
قطره ای زان برنگشتی سوی خاک
Пас хитоб омад ба суккони млоء
پس خطاب آمد به سُکّان ملاء
Ки фурӯди оӣид дар дашти бало
که فرود آئید در دشت بلا
Бингаред он кӯдакони шоҳи ишқ
بنگرید آن کودکان شاه عشق
Ки чаҳ сони оранд бар сари роҳи ишқ
که چه سان آرند بر سر راه عشق
Бингаред он мурғ даст омӯз арш
بنگرید آن مرغ دست آموز عرش
Ки чаҳ сон дар хӯни ҳамеи ғалатад ба фарш
که چه سان در خون همی غلطد به فرش
Раҳ ки перони сари нбрдндш ба ҷаҳд
ره که پیران سر نبردندش به جهد
Чун кунад таии як шабаҳи Тифлони маҳд
چون کند طی یک شبه طفلان مهد
Ин нигорин хӯн ки дорад буии таййиб
این نگارین خون که دارد بوی طیب
Тӯҳфае сӯй ҳабибаст аз ҳабиб
تحفه ای سوی حبیب است از حبیب
Дар рбоӣиди иннигор пок ро
در ربائید این نگار پاک را
Парда гулнорӣ кунед афлок ро
پرده گلناری کنید افلاک را
Коид инак меҳрпарвар моҳи мо
کآید اینک مهر پرور ماه ما
Як дами дигар ба меҳмонгоҳи мо
یک دم دیگر به مهمانگاه ما
Дар рбоӣиди ин гуҳарҳои смин
در ربائید این گهرهای ثمین
Ки наёяд донае зон бар замин
که نیاید دانه ای زان بر زمین
Боз доредаш ниҳон дар ганҷи бор
باز داریدش نهان در گنج بار
Каз ҳабиби мости моро ёдгор
کز حبیب ماست ما را یادگار
Қатрае зини хӯн агар резад ба хок
قطره ای زین خون اگر ریزد به خاک
Гардад олами гири тӯфони ҳалок
گردد عالم گیر طوفان هلاک
Тири хӯрдаи шоҳбози дасти шоҳ
تیر خورده شاهباز دست شاه
Кард бар рӯй шаҳи осемаи нигоҳ
کرد بر روی شه آسیمه نگاه
Ғунчаи лаб бар табассум боз кард
غنچۀ لب بر تبسم باز کرد
Дар канори боби хоб ноз кард
در کنار باب خواب ناز کرد
Ваа чаҳ гӯям ман ки он Тифли шаҳид
وه چه گویم من که آن طفل شهید
Андари он ойинаи равшан чаҳ дид
اندر آن آئینه روشن چه دید
Ваон гушӯдани лаб ба лабханд аз чаҳ буд
وان گشودن لب به لبخند از چه بود
Ваон нисори шукру қанд аз чаҳ буд
وان نثار شکّر و قند از چه بود
Рамзи канти канз будаш сар ба сар
رمز کنت کنز بودش سر به سر
Зери он лабханди ширини масттар
زیر آن لبخند شیرین مستتر
Рамзи халқи одаму ҳаввои зи гул
رمز خلق آدم و حوا ز گل
Ваон суҷуди қудсёни покдл
وان سجود قدسیان پاکدل
Рамзи баъси анбиёии пари шикеб
رمز بعث انبیای پر شکیب
Ваон сабурӣ бар балоёии ҳабиб
وان صبوری بر بلایای حبیب
Рамзҳои номаи аҳди аласт
رمزهای نامۀ عهد الست
Ки шаҳиди ишқ бо маҳбӯби баст
که شهید عشق با محبوب بست
Пас Нидо омад бадви к-эии шаҳриёр
پس ندا آمد بدو کای شهریار
Ин рзиъи хешро бар мо гузор
این رضیع خویش را بر ما گذار
То диҳемаши шер аз пистони ҳур
تا دهیمش شیر از پستان حور
Хуши бхўобонимши андари маҳди нур
خوش بخوابانیمش اندر مهد نور
Пас шаҳи он дар смин дар хок кард
پس شه آن دُرّ ثمین در خاک کرد
Хоки ғам бар торак афлок кард
خاک غم بر تارک افلاک کرد
Ореи ореи ошиқон рӯй дӯст
آری آری عاشقان روی دوست
Ин чунин қурбонии оради сӯии дӯст
این چنین قربانی آرد سوی دوست
Ишқро модари зи зод астрўн аст
عشق را مادر ز زاد استرون است
Ошиқонро қофи ваҳдат маскан аст
عاشقان را قاف وحدت مسکن است
Андари он кишвар ки ҷой дилбар аст
اندر آن کشور که جای دلبر است
На ҳадиси Акбар ва на Асғар аст
نه حدیث اکبر و نه اصغر است