Ҷабраил омад шитобон бар замин

جبرئیل آمد شتابان بر زمین

Аз фарози арши раби Алъоламин

از فراز عرش رب العالمین

Дид сҳроӣии саросари лолаи зор

دید صحرائی سراسر لاله زار

Арғавон дар ваии қатори андари қатор

ارغوان در وی قطار اندر قطار

Чеҳраҳои оташини барги гулшан

چهره های آتشین برگ گلش

Зулфҳои анбари афшони сунбулаш

زلف های عنبر افشان سنبلش

Ҷӯйҳо дар ваии равон , аммо зи хӯн

جوی ها در وی روان، اما ز خون

Сарвҳоеи брлб , аммо сарнигӯн

سروهایی برلب، اما سرنگون

Ғунчаҳои ношуда аз оби сайр

غنچه های ناشده از آب سیر

Андар ӯ хандон вале аз захми тир

اندر او خندان ولی از زخم تیر

Чашми наргиси рафта аз мастии зи ҳуш

چشم نرگس رفته از مستی ز هوش

Сӯсанон бо даҳ забон дар вай хамӯш

سوسنان با ده زبان در وی خموش

Андалебони андари он бстонкдаҳ

عندلیبان اندر آن بستانکده

Дар фиғон ҳар сӯи радаи андари рада

در فغان هر سو رَدَه اندر رده

Гуфт : к-эии фармондиҳи малики вуҷӯд

گفت: کای فرمانده ملک وجود

Пешати оўрдстм аз яздони дуруд

پیشت آوردستم از یزدان درود

Гуфт : бар гӯ , Эй бурид кӯии ёр

گفت: بر گو، ای برید کوی یار

То ба пайғомаш кунам сад ҷони нисор

تا به پیغامش کنم صد جان نثار

Гуфт : фармудат ки эй солори ишқ

گفت: فرمودت که ای سالار عشق

эй зи ту болои гирифтаи кори ишқ

ای ز تو بالا گرفته کار عشق

Гар набӯдӣ буд ту , олам набӯд

گر نبودی بود تو، عالم نبود

Имтизоҷи тинат одам набӯд

امتزاج طینت آدم نبود

Худ тўӣии мақсӯд аз халқи ибод

خود توئی مقصود از خلق عباد

Бе ту оламро ба сар , гӯи хоки бод

بی تو عالم را به سر، گو خاک باد

Мо накардем ин шаҳодат бар ту ҳатм

ما نکردیم این شهادت بر تو حتم

эй ҷалоли кбрёӣӣ бар ту хатм

ای جلال کبریائی بر تو ختم

Азми ту бас дар вафои аҳди ту

عزم تو بس در وفای عهد تو

Шуд нияти қоими мақоми аҳди ту

شد نیت قائم مقام عهد تو

Баси туро дар хӯни тпидни Акбарат

بس ترا در خون طپیدن اکبرت

Хӯн ба ҷои шер хӯрдани Асғарат

خون به جای شیر خوردن اصغرت

Хоҳи каш , ха кушта бош , эй шоҳи ишқ

خواه کُش، خه کشته باش، ای شاه عشق

Ҳеҷ кам ноед туро аз ҷоҳи ишқ

هیچ کم ناید تو را از جاه عشق

Хоҳи ҷони бустону ха ҷон ме сипор

خواه جان بستان و خه جان می سپار

Ёри он ёрасту меҳри он меҳри ёр

یار آن یار است و مهر آن مهر یار

Гар кашӣ , ҷон ҷаҳон нак зон туаст

گر کُشی، جان جهان نک زان توست

Гӯши ъзроӣил бар фармон туаст

گوش عزرائیل بر فرمان توست

Куштаи гардӣ , бар шаҳидони шаҳи тўӣӣ

کشته گردی، بر شهیدان شه توئی

Хӯн бҳоят мо , забеҳи аллоҳи тўӣӣ

خون بهایت ما، ذبیح الله توئی

Дод посухи шоҳ бо рӯҳи аломин

داد پاسخ شاه با روح الامین

К-эии амини ваҳии раби Алъоламин

کای امین وحی رب العالمین

Бастаем аҳдии ману шоҳи вуҷӯд

بسته ایم عهدی من و شاه وجود

Ман ҳамонам , аҳди он аҳдӣ ки буд

من همانم، عهد آن عهدی که بود

Ошиқи ҷононаро бо ҷон чаҳ кор

عاشق جانانه را با جان چه کار

Дард каз ёраст , бо дармон чикор

درد کز یار است، با درمان چکار

Ҷбрӣилои ин ки бинии неи манам

جبرئیلا این که بینی نی منم

ӯст яксар , ман ҳамин пероҳанам

اوست یکسر، من همین پیراهنم

Зу фурӯдами ончӣ аз худ костам

زو فرودم آنچه از خود کاستم

Ман худ ин оташ ба ҷон май хостам

من خود این آتش به جان می خواستم

Гар ман аз ҳар ду ҷаҳон бегона ам

گر من از هر دو جهان بیگانه ام

Ганҷ пинҳонӣаст дар вайрона ам

گنج پنهانی است در ویرانه ام

Гуфт : шоҳои хўоҳронт бекас аст

گفت: شاها خواهرانت بی کس است

Гуфт : ӯ худ бекасонро мӯнис аст

گفت: او خود بی کسان را مونس است

Гуфт : чашми духтаронат дар раҳ аст

گفت: چشم دخترانت در ره است

Гуфт : ишқ аз дидани ғайр акмаҳ аст

گفت: عشق از دیدن غیر اکمه است

Гуфт : тарсам зайнабат гардад асир

گفت: ترسم زینبت گردد اسیر

Гуфт : сӯй ӯст аз ҳар сӯи мсир

گفت: سوی اوست از هر سو مصیر

Гуфт : саҷҷодати фитода бе табиб

گفت: سجادت فتاده بی طبیب

Гуфт : беморяш хуш дорад ҳабиб

گفت: بیماریش خوش دارد حبیب

Як байти комили ҳазф шудааст . Яъне ду мисраи пушти сари ҳам ки қофияи шан яке ҳаст ҳазф шуда .

یک بیت کامل حذف شده است. یعنی دو مصرع پشت سر هم که قافیه شان یکی هست حذف شده.

Оби ҳайвонро дар он сӯ ҳашта ам

آب حیوان را در آن سو هشته ام

Гуфт : хоҳад шуд сарати зеби синон

گفت: خواهد شد سرت زیب سنان

Гуфт : гӯ бош , ӯ чу мехоҳад чунон

گفت: گو باش، او چو می خواهد چنان

Гуфт : ҷон бошад матоъии баси гарон

گفت: جان باشد متاعی بس گران

Бар хасон мафруш Юсуфи ройгон

بر خسان مفروش یوسف رایگان

Гуфт ҷониро ки ҷонони хўнбҳост

گفت جانی را که جانان خونبهاست

Ҷбрӣило , ройгон хондан хатост

جبرئیلا، رایگان خواندن خطاست

Гуфт : оўрдстм аз ғайбати сипоҳ

گفت: آوردستم از غیبت سپاه

То кунанд ин қавми кофари дили табоҳ

تا کنند این قوم کافر دل تباه

Гуфт мҳлои худ з ман дорад мадад

گفت مهلاً خود ز من دارد مدد

Ҷбрӣилои ин сипоҳ бе адад

جبرئیلا این سپاه بی عدد

Ҳастӣ эшон ҳама аз ҳаст мост

هستی ایشان همه از هست ماست

Риштаи тадбирашон дар дасти мост

رشتۀ تدبیرشان در دست ماست

Онкӣ бо тадбир ӯ гардад фалак

آنکه با تدبیر او گردد فلک

Кӣ буд муҳтоҷи имдоди малик

کی بود محتاج امداد ملک

Гар фишонам даст , резами зи остин

گر فشانم دست، ریزم ز آستین

Сад ҳазорон Ҷабраили ростин

صد هزاران جبرئیل راستین

Ҷбрӣилои боби ман будат ммд

جبرئیلا باب من بودت مُمِد

Ки шудӣ ҳақро ба посухи мустаъид

که شدی حق را به پاسخ مستعد

Он замони кати офарид аз нестӣ

آن زمان کِت آفرید از نیستی

Гуфт : бар гӯ , ман кӣм ? ту кистӣ ?

گفت: بر گو، من کیم؟ تو کیستی؟

Сол ҳо монадӣ ту ҳайрон дар ҷавоб

سال ها ماندی تو حیران در جواب

Кард таълимат дар охири Бутуроб

کرد تعلیمت در آخر بوتراب

Гуфт : бар гӯи ту худованди ҷалил

گفت: بر گو تو خداوند جلیل

Ман камӣни абди ту номами Ҷабраил

من کمین عبد تو نامم جبرئیل

Ҷбрӣилои ман Халифаи он шаҳам

جبرئیلا من خلیفه آن شهم

Вориси асрори он боб аллоҳ ам

وارث اسرار آن باب الله ام

Он ситора кат намӯд он маи ҷабин

آن ستاره کت نمود آن مه جبین

Дида бигушо дар ҷабин ман бибин

دیده بگشا در جبین من ببین

Ҷбрӣилои чашми дигар боядат

جبرئیلا چشم دیگر بایدت

То ки ҳоли ошиқони бнмоидт

تا که حال عاشقان بنمایدت

Ҷбрӣилои ман худ аз каф ҳашта ам

جبرئیلا من خود از کف هشته ام

Дасти ҷононсти тор ришта ам

دست جانانست تار رشته ام

Ҳашта тавқи ишқи худ бар гарданам

هشته طوق عشق خود بر گردنم

Май баради онҷо ки хоҳад бурданам

می برد آنجا که خواهد بردنم

Ин ҳадиси меҳнат Айюб нест

این حدیث محنت ایّوب نیست

Достони Юсуф ва ёқӯб нест

داستان یوسف و یعقوب نیست

Сабри Айюб аз куҷо ва ин бало

صبر ایّوب از کجا و این بلا

Ин ҳусайнасту ҳадиси Карбало

این حسین است و حدیث کربلا

Дўркши зини вартаи рахт эй муҳташам

دورکش زین ورطه رخت ای محتشم

То насузад шҳпртро оташам

تا نسوزد شهپرت را آتشم

Ҳин сипоҳати даври дор аз роҳи ман

هین سپاهت دور دار از راه من

Ки ҷаҳон сӯзаст барқи оҳи ман

که جهان سوز است برق آه من

Шуд ба сӯии осмони он рӯҳи пок

شد به سوی آسمان آن روح پاک

Ки фиришта оташ омад сўзнок

که فرشتۀ آتش آمد سوزناک