Шуд фириштаи нор бо сад дӯди оҳ

شد فرشته نار با صد دود آه

Ки фиришта бод омад бо сипоҳ

که فرشته باد آمد با سپاه

Гуфт к-эии дорандаи чархи баланд

گفت کای دارندۀ چرخ بلند

Бар ҷафои сабру таҳаммул то ба чанд

بر جفا صبر و تحمل تا به چند

Чун сазад чун , ки рибоед аҳриман

چون سزد چون، که رباید اهرمن

Хотам аз дасти сулаймони змн

خاتم از دست سلیمان زمن

Инак оўрдстм аз амри илоҳ

اینک آوردستم از امر اله

Сӯии ту эй шоҳи як ҳомӯни сипоҳ

سوی تو ای شاه یک هامون سپاه

Ҳукм кун то бодро фармон кунем

حکم کن تا باد را فرمان کنیم

Малики шому Кӯфаро вайрон кунем

ملک شام و کوفه را ویران کنیم

Ҳукм кун то бар кунем инак зи бен

حکم کن تا بر کنیم اینک ز بن

Бехи куфр эй тоҷдор амр кун

بیخ کفر ای تاجدار امر کن

Гуфт мемонад ки брдстии зи ёд

گفت می ماند که بُردستی ز یاد

эй фириштаи достони қавми од

ای فرشته داستان قوم عاد

Варна худ доне ки дар парда ки буд

ورنه خود دانی که در پرده که بود

Он ки кунад аз бен диёри қавми ҳуд

آن که کند از بن دیار قوم هود

Ъоҷзо ? дасти ори ин имдод ро

عاجزا؟ دست آر این امداد را

Бод дар дастаст ӣнҷои бод ро

باد در دست است اینجا باد را

Ду гувоҳанд ин мсо ва ин сабоҳ

دو گواهند این مسا و این صباح

Ки ба дасти мости тасхири рёҳ

که به دست ماست تسخیر ریاح

Он сулаймони каши мусаххари гашти бод

آن سلیمان کش مسخر گشت باد

Номи мо дар нақши ангшрти ниҳод

نام ما در نقش انگشرت نهاد