Баҳрҳо омад ба лаби хўшидаҳи каф

بحرها آمد به لب خوشیده کف

К-эии дурахшони гавҳари баҳри шараф

کای درخشان گوهر بحر شرف

Ҳайрати андар ҳайрат омад зини аҷаб

حیرت اندر حیرت آمد زین عجب

Ташнагони серобу дарёи хушки лаб

تشنگان سیراب و دریا خشک لب

Ташнаи комо , баҳрҳо дар ҷзру мад

تشنه کاما، بحر ها در جزر و مد

Ҷумла аз ҷӯй ту меҷӯяд мадад

جمله از جوی تو می جوید مدد

Ҳин бануш аз мо ки аз ҷӯии тўоим

هین بنوش از ما که از جوی توایم

Ташнаи ин лаъли дилҷӯй ту ем

تشنه این لعل دلجوی تو ایم

Бе лабати моро ҷигари сад чоки бод

بی لبت ما را جگر صد چاک باد

Обҳоро бе ту бар сари хоки бод

آبها را بی تو بر سر خاک باد

Хушки лаб аз меҳри модари коми ту

خشک لب از مَهر مادر کام تو

Шарми мони бодо , з рӯй моам ту

شرم مان بادا، ز روی مام تو

Кош дарёҳо шудӣ яксар сароб

کاش دریاها شدی یکسر سراب

Кишти одами сӯхтӣ аз қаҳти об

کشت آدم سوختی از قحط آب

Ташнаи комои доман аз мо бар макаш

تشنه کاما دامن از ما بر مکش

Ташнаи он ком хушкем , алътш

تشنهٔ آن کام خشکیم، العطش

Гуфт шаҳ : к-эии баҳрҳои бохурӯш

گفت شه: کای بحرهای باخروش

Нест ҷои дам задан ӣнҷо хамӯш

نیست جای دم زدن اینجا خموش

Ман ба баҳрӣ ташнаам кобм кашад

من به بحری تشنه ام کابم کشد

Ҳамчуи беморӣ ки баҳронаш кашад

همچو بیماری که بُحرانش کشد

Дмбдми он баҳри жарф бе амад

دمبدم آن بحر ژرفِ بی اَمَد

Сӯй хешам мекашад бо ҷзру мад

سوی خویشم می کشد با جزر و مد

Ки ба сӯй соҳилам дорад яла

که به سوی ساحلم دارد یله

Ки з мавҷам мекашад дар силсила

که ز موجم می کشد در سلسله

Ишқи хандон аз кашокашҳои ӯ

عشق خندان از کشاکش های او

Ақлро дили хӯни зи истиғноӣ ӯ

عقل را دل خون ز استغنای او

Чораи мстсқии ишқ об нест

چارهٔ مستسقی عشق آب نیست

Дард ӯро чораи ҷуз хуноб нест

درد او را چاره جز خوناب نیست

Онкии ташна ӣ даври чашм соқӣ аст

آنکه تشنه‌ی دور چشم ساقی است

Баҳри хушад ӯ ҳамон мстсқӣ аст

بحر خوشد او همان مستسقی است

Ташнае кин оташ ӯро дар дил аст

تشنه ای کاین آتش او را در دل است

Чора гар ҳаст об теғ қотиласт

چاره گر هست آب تیغ قاتلست

Қотло ! зуди ой ки бас ташна ам

قاتلا! زود آی که بس تشنه ام

Дар сабуи рези оби теғ ва дашна ам

در سبو ریز آب تیغ و دشنه ام

Қотло ! зуди о ки рӯзам шом шуд

قاتلا! زود آ که روزم شام شد

Ҷони малул аз тангноӣ дом шуд

جان ملول از تنگنای دام شد

Қотло ! зуди о ки бас тохир шуд

قاتلا! زود آ که بس تاخیر شد

Ваъдаи дидори ҷонон дайр шуд

وعدۀ دیدار جانان دیر شد

Қотло , ҳин тезтар кун ханҷарам

قاتلا، هین تیزتر کن خنجرم

Трсмш ки дайри баради ҳнҷрм

ترسمش که دیر بُرّد حنجرم

Қотло , эмини ним ман аз бдо

قاتلا، ایمن نیم من از بدا

Зӯдтар мекун серум аз тани ҷудо

زودتر میکن سرم از تن جدا

Пас равед эй баҳрҳо зини раҳгузар

پس روید ای بحرها زین رهگذر

Бар надорад марҳами ин захми ҷигар

بر ندارد مرهم این زخم جگر

Наз замини миннат пазирам наз фалак

نز زمین منت پذیرم نز فلک

Захмам аз ҷой дигар дорад намак

زخمم از جای دگر دارد نمک

Зиракон каз ҳол дарё мухбиранд

زیرکان کز حال دریا مخبرند

Қатраи сӯии баҳри Аммон кӣ баранд

قطره سوی بحر عمان کی برند

Андарин обӣ ки моро дар хам аст

اندرین آبی که ما را در خم است

Сад ҳазорон Нӯҳ бо тӯфон кам аст

صد هزاران نوح با طوفان کم است

Неи дарави поёб ва на пайдои канор

نی درو پایاب و نه پیدا کنار

Баҳрҳо ғарқанд дар ваии сад ҳазор

بحرها غرقند در وی صد هزار

Нест аз тоби аташ бе тобем

نیست از تاب عطش بی تابیم

Каз аташ буд аз азал серобем

کز عطش بود از ازل سیرابیم

Об кам чу тишнагиовар бадаст

آب کم چو تشنگی آور بدست

То баҷушад обат аз болоу паст

تا بجوشد آبت از بالا و پست