Пас фириштаи нусрат аз амри қадир

پس فرشته نصرت از امر قدیر

Шуд фурӯ аз зрўаҳи боло ба зер

شد فرو از ذروهٔ بالا به زیر

Дид танҳо тоҷдори гоҳи ишқ

دید تنها تاجدار گاه عشق

Гуфт : к-эии аспаҳбуди аспоаҳи ишқ

گفت: کای اسپهبد اسپاه عشق

Ман фириштаи нусратам ки бории ?ут

من فرشته نصرتم که باری ات

Нак фиристодаи зи баҳри ёрии ?ут

نک فرستاده ز بهر یاری ات

Ҳаст шоҳони ҷаҳони муҳтоҷи ман

هست شاهان جهان محتاج من

Ояи насри ман аллоҳи тоҷи ман

آیهٔ نصرٌ من الله تاج من

Ҳар киро ман соя андозам ба фарқ

هر که را من سایه اندازم به فرق

Як тана аз ғарб тозад то бшрқ

یک تنه از غرب تازد تا بشرق

Гар бад-ӣни коФрдлони хоҳии зафар

گر بدین کافردلان خواهی ظفر

Ҳукм кун то густарами болат ба сар

حکم کن تا گسترم بالت به سر

Гуфт : рӯи бодои мубораки фоли ту

گفت: رو بادا مبارک فال تو

Каз манаст ин сояи иқболи ту

کز من است این سایهٔ اقبال تو

Ояи насри ман аллоҳ нак манам

آیهٔ نصرٌ من الله نک منم

Пари з аФрштаҳаст яксар ҷавшанам

پر ز افرشته است یکسر جوشنم

Гар набӯдӣ сояи ман бар сарат

گر نبودی سایۀ من بر سرت

Сӯхтии барқи таҷаллии шҳпрт

سوختی برق تجلّی شهپرت

Бар сарир малик ҳастӣ шаҳи манам

بر سریر ملک هستی شه منم

Боли худ бар чин ки зилли аллоҳи манам

بال خود بر چین که ظلّ الله منم

Ман зи сояи ғайр , кӣ ҷӯям наҷот

من ز سایه غیر، کی جویم نجات

Соя пурвирд мананд ин мумкинот

سایه پرورد منند این ممکنات

Онкии сояи хеши хўондстши илоҳ

آنکه سایۀ خویش خواندستش اله

Кӣ барад бар сояи прўрдши паноҳ

کی برد بر سایه پروردش پناه

Гар марои дарёӣ фазл ояд ба мавҷ

گر مرا دریای فضل آید به موج

Хезад аз ҳар сӯи фириштаи фавҷи фавҷ

خیزد از هر سو فرشته فوج فوج

Ҳастӣ аФрштаҳ аз ҳаст ман аст

هستی افرشته از هست من است

Дасти мабсути худои даст ман аст

دست مبسوط خدا دست من است

Онкӣ шуд аФрштаҳи худ аз ваии падед

آنکه شد افرشته خود از وی پدید

Бар сниъи хеш кӣ бандади умед ?

بر صنیع خویش کی بندد امید؟

Ман ба Авну нусрати ҳақи восиқам

من به عون و نصرت حق واثقم

Лек худ ман ин балоро ошиқам

لیک خود من این بلا را عاشقم

Дар балоҳо май барам лаззот ӯ

در بلاها می برم لذّات او

Мот ӯем , мот ӯем , мот ӯ

مات اویم، مات اویم، مات او

эй фириштаи шҳпр аз ман бози гир

ای فرشته شهپر از من باز گیر

То баборад бар серуми борони тир

تا ببارد بر سرم باران تیر

Ҳоҷатӣ ҳаст ар туро аз мо бихоҳ

حاجتی هست ار ترا از ما بخواه

Варна хуши бхроми сӯии ҷойгоҳ

ورنه خوش بخرام سوی جایگاه

Шуд фириштаи наср бо хайли ҷунуд

شد فرشته نصر با خیل جنود

Сӯии он боло казу омад фурӯд

سوی آن بالا کزو آمد فرود