Монад чун танҳо ба майдони шоҳи дайн
ماند چون تنها به میدان شاه دین
Ғулғула афтод бар чархи барин
غلغله افتاد بر چرخ برین
Омад аз гардуни фурӯди арвоҳи пок
آمد از گردون فرود ارواح پاک
Бар назораи он ҷамоли тобнок
بر نظاره آن جمال تابناک
Шуд ммсл бар гуруҳи мушрикин
شد ممثل بر گروه مشرکین
Ҳайкали тавҳиди раби Алъоламин
هیکل توحید رب العالمین
Қудсёнро шуд мусаввир дар хаёл
قدسیان را شد مصور در خیال
Ки муҷассам гашта зоти зўи алҷлол
که مجسم گشته ذات ذو الجلال
Гар набӯдӣ сиҳаҳи ҳилли ман муайян
گر نبودی صیحۀ هل من معین
Он гумони гаштии мубаддил бар яқин
آن گمان گشتی مبدل بر یقین
Шуд якояки сӯии шоҳи шери гир
شد یکایک سوی شاه شیر گیر
Якҳазор ва нуҳсаду панҷаи далер
یکهزار و نهصد و پنجه دلیر
Дар нахустин зрбтш сар бохтанд
در نخستین ضربتش سر باختند
Бо ду нимаи тан ҷаҳон пардохтанд
با دو نیمه تن جهان پرداختند
Гуфт зоди саъди ботишу тъб
گفت زاد سعد باطیش و تعب
Виҳкми ҳзобни қаттоли алъараб
ویحکم هذابن قتال العرب
Сифлаеро каши хисол рӯбаҳӣ аст
سفلهای را کش خصال روبهی است
Панҷа бо шерони намӯдани з аблаҳӣ аст
پنجه با شیران نمودن ز ابلهی است
Хоссаи шероне ки зод ҳайдаранд
خاصه شیرانی که زاد حیدرند
Бо шуҷоати зода як модаранд
با شجاعت زادهٔ یک مادرند
Ҳин фурӯди оӣид яксар гирд ӯ
هین فرود آئید یکسر گرد او
Тир боронаш кунед аз чорсў
تیر بارانش کنید از چارسو
Мушрикони рӯи сӯии ваҷҳ аллоҳ кард
مشرکان رو سوی وجه الله کرد
Тираи абрии рӯ ба сӯй моҳ кард
تیره ابری رو به سوی ماه کرد
Зад пурҳ бар ваии хасон бо таблу кӯс
زد پره بر وی خسان با طبل و کوس
Чун ба гирди шуълаи оташи маҷус
چون به گرد شعلهٔ آتش مجوس
Шуд пари мурғони тири тези пар
شد پر مرغان تیر تیز پر
Чун сулаймони сояи гирдонаш ба сар
چون سلیمان سایه گردانش به سر
Ҷунбишу ҷяшу ғариву ҳелҳала
جنبش و جیش و غریو و هلهله
АўФкнди андари биёбони ғулғула
اوفکند اندر بیابان غلغله
Ҳар чаҳ бар ваии сахттар гаштии набард
هر چه بر وی سخت تر گشتی نبرد
Рухи зи шавқаши сурхтар гаштӣ чу вирд
رخ ز شوقش سرختر گشتی چو ورد
Ореи ореи ишқро инаст ҳол
آری آری عشق را اینست حال
Чун шавад наздики ҳангоми висол
چون شود نزدیک هنگام وصال
Шери ҳақ бо зулфиқори ҳайдарӣ
شیر حق با ذوالفقار حیدری
Баради ҳамла бар ҷунуди хайбарӣ
برد حمله بر جنود خیبری
Аз шарори теғ ӯ чун растхез
از شرار تیغ او چون رستخیز
Шуд муҷассами дӯзахии дашти ситез
شد مجسم دوزخی دشت ستیز
Бас ки шуд лабрези зи аъвони язид
بس که شد لبریز ز اعوان یزید
Шуд хамӯш аз наъраи ҳилли ман мазид
شد خموش از نعرۀ هل من مزید
Кард тӯмори аҷали якбораи тай
کرد طومار اجل یکباره طی
Сиҳаҳи мат ё адуи аллоҳи вай
صیحۀ مت یا عدو الله وی
То назар май баради чашми рӯзгор
تا نظر می برد چشم روزگار
Буд даштии пари ҳусайну зўи алФқор
بود دشتی پر حسین و ذو الفقار
Тохтӣ ҳар сӯи гуруҳи куфри кеш
تاختی هر سو گروه کفر کیش
Май давидии теғ ӯ сад гоми пеш
می دویدی تیغ او صد گام پیش
Руста гуфтӣ бар сар ҳар кофарӣ
رسته گفتی بر سر هر کافری
Ҳайдарӣ бо зулфиқори дайгарӣ
حیدری با ذوالفقار دیگری
Бас ки хӯн борид зи абри теғи тез
بس که خون بارید ز ابر تیغ تیز
Бар аҷалҳо баста шуд роҳи гурез
بر اجلها بسته شد راه گریز
Қудсён бар ҳол ӯ гирёни ҳама
قدسیان بر حال او گریان همه
Лаби газони ангушт бар дандони ҳама
لب گزان انگشت بر دندان همه
К-эии дареғи ин шоҳ ки белашгар аст
کای دریغ این شاه که بی لشگر است
Лаби зи обаши хушку чашм аз хӯн тар аст
لب ز آبش خشک و چشم از خون تر است
На ҳабибӣ ва на мусаллам на зуҳайр
نه حبیبی و نه مسلم نه زهیر
На риёҳӣ ва на ъобс на брир
نه ریاحی و نه عابس نه بریر
На алии Акбар ва на қосимӣ
نه علیّ اکبر و نه قاسمی
На аламдори он ҷавони ҳошимӣ
نه علمدار آن جوان هاشمی
эй дареғи ин дасту соиди каш ба теғ
ای دریغ این دست و ساعد کش به تیغ
Сорибон хоҳад баридан бе дареғ
ساربان خواهد بریدن بی دریغ
эй дареғи ин сар ки бо теғи ҷафо
ای دریغ این سر که با تیغ جفا
Як дам дигар барандаш аз қафо
یک دم دیگر برندش از قفا
эй дареғи ин тан ки хоҳад шуд сҳиқ
ای دریغ این تن که خواهد شد سحیق
Охир аз сами сутури ин Фриқ
آخر از سم ستور این فریق
эй дареғи ин бонувон бо шиква
ای دریغ این بانوان با شکوه
Ки бихоҳад ҳашт сар дар дашту кӯҳ
که بخواهد هشت سر در دشت و کوه