Андарин ҳоли он ҳажири рзмкўш
اندرین حال آن هژیر رزمکوش
Комдши савтии зи ҳндстон ба гӯш
کامدش صوتی ز هندستان به گوش
К-эии ғиоси алмстғисин эй мҷир
کای غیاث المستغیثین ای مجیر
Дасти шерони дастгирам , дастгир
دست شیران دستگیرم، دستگیر
эй рҳоӣӣ дода Юнусро з ӣам
ای رهائی داده یونس را ز یم
Дасти ман бар гир ки гум шуд пай ам
دست من بر گیر که گم شد پیام
Дастгири Юсуфи андар чаҳ тўӣӣ
دستگیر یوسف اندر چه توئی
Рҳнмоӣӣ кун ки Хизри раҳи тўӣӣ
رهنمائی کن که خضر ره توئی
Шоҳи дайни лаббайки гӯйон бе диранг
شاه دین لبیک گویان بی درنگ
Сӯй ҳндстон шуд аз майдони ҷанг
سوی هندستان شد از میدان جنگ
Шер чун дид он шаҳи ҳайдари шиква
شیر چون دید آن شه حیدر شکوه
Пой вай бӯсед ва бар шуд сӯии кӯҳ
پای وی بوسید و بر شد سوی کوه
Рафт он шҳзодаҳи сӯии боргоҳ
رفت آن شهزاده سوی بارگاه
Сӯии майдони боз пас гардид шоҳ
سوی میدان باز پس گردید شاه
Золимӣ зад ногаҳони тирии зи кин
ظالمی زد ناگهان تیری ز کین
Шаҳсавори ломаконро бар ҷабин
شهسوار لامکان را بر جبین
Тир чун зон ҷабҳаи ғрои гузашт
تیر چون زان جبههٔ غرّا گذشت
Хунаш аз қавсин ӯ аднии гузашт
خونش از قوسین او ادنی گذشت
Рӯ ба боло кард к-эии додари фард
رو به بالا کرد کای دادار فرد
Ту гувоҳӣ кин хасон бо ман чаҳ кард
تو گواهی کاین خسان با من چه کرد
Ногаҳони тири се шуъба аз камӣн
ناگهان تیر سه شعبه از کمین
Кард қасди он хдиўи ростин
کرد قصد آن خدیو راستین
Хости ҷо бар синаи он шоҳ кард
خواست جا بر سینهٔ آن شاه کرد
Ҷо наҷусту рӯ ба қалб аллоҳ кард
جا نجست و رو به قلب الله کرد
Кард шаҳи рангини маҳосин зон хизоб
کرد شه رنگین محاسن زان خضاب
Гуфт чунин рафт хоҳам назд боб
گفت چونین رفت خواهم نزد باب
Гӯямаш то к-эии шаҳи лўлоки шаън
گویمش تا کای شه لولاک شأن
Хӯни ман хоҳ аз фалон ва аз фалон
خون من خواه از فلان و از فلان
Кон ки тарҳи байъат шурӣ фиканд
کان که طرح بیعت شوری فکند
Худ ҳамон ҷои тарҳ ошуро фиканд
خود همان جا طرح عاشورا فکند
Чарх дар Ясриб раҳо кард аз камон
چرخ در یثرب رها کرد از کمان
Тир кандар нинаво шуд бар нишон
تیر کاندر نینوا شد بر نشان
Кард баҳри тӯҳфаи дидори ёр
کرد بهر تحفۀ دیدار یار
Дасти ҳақи он хӯни ноҳақро нисор
دست حق آن خون ناحق را نثار
Чун ба худ ларзид аз ани хӯни ҷисми хок
چون به خود لرزید از ان خون جسم خاک
Доман гардун гирифт он хӯни пок
دامن گردون گرفت آن خون پاک
То қиёмати чархро дили хӯн аз ӯст
تا قیامت چرخ را دل خون از اوست
Сурхии ин тоқи минои гаван аз ӯст
سرخی این طاق مینا گون از اوست