Кард пӯри саъди трсоӣии ҷавон

کرد پور سعد ترسائی جوان

Баҳри қатли он амири дайни равон

بهر قتل آن امیر دین روان

Шуд чу наздики он ҷўонбхти сбиҳ

شد چو نزدیک آن جوانبخت صبیح

Дид кандар маҳди хӯни хуфтаи Масеҳ

دید کاندر مهد خون خفته مسیح

Дар шигифтӣ монад аз он сари ъҷоб

در شگفتی ماند از آن سرّ عجاب

Кин ба бедорӣаст ёрб ё ба хоб

کاین به بیداریست یارب یا به خواب

Растхезаст ин ки аз чархи барин

رستخیز است این که از چرخ برین

Омадаи рӯҳи аллоҳ инак бар замин

آمده روح الله اینک بر زمین

ё ки рӯҳи алқудси аъзами ҷилва гар

یا که روح القدس اعظم جلوه گر

Гашта бар Марям ба тимсоли башар

گشته بر مریم به تمثال بشر

ё буд ин куштаи яҳёи каши зи ташт

یا بود این کشته یحیی کش ز طشت

Хӯн равон гардӣда бар домони дашт

خون روان گردیده بر دامان دشت

ё дарахт Мӯсоаст ин шуълаи рӯ

یا درخت موسی است این شعله رو

Коидши савти анои аллоҳ аз гулӯ

کآیدش صوت انا الله از گلو

ӯ ҳама бар рӯй шаҳи ғарқи нигоҳ

او همه بر روی شه غرق نگاه

Каш Нидо омад ба гӯши ҷони зи шоҳ

کش ندا آمد به گوش جان ز شاه

Кондро ки хуш ба ҳанҷор омадӣ

کاندرآ که خوش به هنجار آمدی

Гарчи бо тимсол ва зуннор омадӣ

گرچه با تمثال و زنّار آمدی

Башикан ин тимсол ва ин зуннор ро

بشکن این تمثال و این زنّار را

Чанд дар ойинаи ҷўӣии ёр ро

چند در آئینه جوئی یار را

Дорад инак дар ҳарими каъбаи сайр

دارد اینک در حریم کعبه سیر

Ончӣ дар ойина май ҷустӣ ба дайр

آنچه در آئینه می جستی به دیر

Гар фишонам дасти исои офарин

گر فشانم دست عیسی آفرین

Сад масеҳои риздм аз остин

صد مسیحا ریزدم از آستین

Ту зи сари ваҳдати андари парда Эй

تو ز سرّ وحدت اندر پرده ای

Зиндаи як рӯҳаст боқии мурда Эй

زنده یک روح است باقی مرده ای

Шуд фаромӯшати магари он хуби дӯш

شد فراموشت مگر آن خوب دوش

Ки бигуфтат исои Марям ба гӯш

که بگفتت عیسی مریم به گوش

Чун шавад фардо насозӣ зинҳор

چون شود فردا نسازی زینهار

Ҳин маро назд Муҳамади шармсор

هین مرا نزد محمد شرمسار

Гуфт : шоҳо кистӣ ? бар гӯии фош

گفت: شاها کیستی؟ بر گوی فاش

То бисӯзам гирди шамъат чун фаррош

تا بسوزم گرد شمعت چون فراش

Нак ту исои ман ҳўорӣ ту ам

نک تو عیسی من حواری تو ام

Ҷон ба каф аз баҳри ёрии туам

جان به کف از بهر یاری توام

Ту чунин ки поку рўҳонистӣ

تو چنین که پاک و روحانیستی

Гар масеҳои нестӣ пас кистӣ ?

گر مسیحا نیستی پس کیستی؟

Гуфт ман мисбоҳи нури сармадам

گفت من مصباح نور سرمدم

Зодаи ҳайдар , слили Аҳмадам

زادهٔ حیدر، سلیل احمدم

Дар навомиси насороу яҳуд

در نوامیس نصاری و یهود

Номи ҷадами Фрқлиту мӯаду мӯад

نام جدم فرقلیط و مود و مود

Аилёу шнтёи боб ман аст

ایلیا و شنطیا باب من است

Номи ман ҳушин , шқиқм ҳошн аст

نام من هوشین، شقیقم هاشن است

Хӯрдаи пеш аз ҳастӣ чори астқс

خورده پیش از هستی چار اسطقس

Оби ҳайвон аз лабами рӯҳи алқудс

آب حیوان از لبم روح القدس

Аз дам ман гуфт исо дар ҷавоб

از دم من گفت عیسی در جواب

Ании Абдуллоҳи отонии алкитоб

انی عبدالله آتانی الکتاب

Ман ба дияем рубубияти шаҳам

من به دیهیم ربوبیّت شهم

Исои абд ва ман абӯи Абдуллоҳам

عیسی عبد و من ابو عبداللّهم

Ғусли исогар зи наҳр Урдун аст

غسل عیسی گر ز نهر اردن است

Ғусли таъмиди ман аз хӯн ман аст

غسل تعمید من از خون من است

ӯ зи дор ар шуд ба чорами осмон

او ز دار ار شد به چارم آسمان

Ман ба миъроҷ синон дорам макон

من به معراج سنان دارم مکان

Ман фиристодам бадви Инҷил ро

من فرستادم بدو انجیل را

То шавад ҳодӣ банӣ асрил ро

تا شود هادی بنی اسریل را

Гар набӯдӣ ҳукми таслими қазо

گر نبودی حکم تسلیم قضا

Куштагонро танг будӣ ин фазо

کشتگان را تنگ بودی این فضا

Гар набӯдӣ аҳди султони аласт

گر نبودی عهد سلطان الست

Бади яке боқӣу ҳолк ҳар чаҳ ҳаст

بُد یکی باقی و هالک هر چه هست

Зини ҳадиси турфаи он фаррухи нажод

زین حدیث طرفه آن فرخ نژاد

Бе муҳобои сар ба пои шаҳи ниҳод

بی محابا سر به پای شه نهاد

Кард рӯҳи аллоҳи аъзами дидаи вар

کرد روح الله اعظم دیده ور

Мурғи исоро ба эъҷози назар

مرغ عیسی را به اعجاز نظر

Нанги таслис аз рухи номӯси шаст

ننگ تثلیث از رخ ناموس شست

Бар яке пайваст аз боқӣ гусаст

بر یکی پیوست از باقی گسست

Ишқ дар бтхонаҳи тарҳи каъбаи рехт

عشق در بتخانه طرح کعبه ریخت

Дасти ғайрати ришта Марям гусехт

دست غیرت رشتهٔ مریم گسیخت

Зад ба оби тавбаи шакли дор ро

زد به آب توبه شکل دار را

Кард сбҳаҳ , риштаи зуннор ро

کرد سبحه، رشتهٔ زنّار را

Гуфт : к-эии шоҳаншаҳи иқлӣми ишқ

گفت: کای شاهنشه اقلیم عشق

эй сазои афсар ва дияем ишқ

ای سزای افسر و دیهیم عشق

Аз чаҳ бошад пайкарат дар хӯни ғариқ

از چه باشد پیکرت در خون غریق

Гуфт : маъшӯқи ин чунин хоҳад ъшиқ

گفت: معشوق این چنین خواهد عشیق

Гуфт : ҷисмати пари зи пайкон аз чаҳ рӯаст ?

گفت: جسمت پر ز پیکان از چه روست؟

Гуфт :пурҳои паридан сӯй ӯст

گفت: پرهای پریدن سوی اوست

Гуфт : бо ин стўти шери авжанат

گفت: با این سطوت شیر اوژنت

Дар шигифтами зини ҳамаи захми танат

در شگفتم زین همه زخم تنت

Гуфт ин захмони берун аз шумор

گفت این زخمان بیرون از شمار

Чашм хӯн борӣаст андари ҳиҷри ёр

چشم خون باریست اندر هجر یار

Шуд чу он тарсои ҷавони огаҳи зи роз

شد چو آن ترسا جوان آگه ز راز

Лаб ба тҳлил шаҳодат кард боз

لب به تهلیل شهادت کرد باز

Кард шоҳаш аз шароби ишқи маст

کرد شاهش از شراب عشق مست

Шуд ба сӯии ҳрбгаҳи ханҷари бадаст

شد به سوی حربگه خنجر بدست

Дод мардӣ доду ҷон бадрӯд кард

داد مردی داد و جان بدرود کرد

Рӯҳи исоро зи худ хўшнўд кард

روح عیسی را ز خود خوشنود کرد