Шуд чу бе худ аз рҳиқи ишқи шоҳ
شد چو بی خود از رحیق عشق شاه
Тохти лашгари зии ҳарими хаймаи гоҳ
تاخت لشگر زی حریم خیمه گاه
Нолаи мстўргони мустаманд
نالۀ مستورگان مستمند
Шуд равон аз хайма бар чархи баланд
شد روان از خیمه بر چرخ بلند
Хасм дар ғавғоу шаҳи рафтаи зи ҳуш
خصم در غوغا و شه رفته ز هوش
Комд ӯро нолаи хоҳар ба гӯш
کآمد او را نالهٔ خواهر به گوش
К-эии амири корвони Карбало
کای امیر کاروان کربلا
Кӯфӣон бар ғорат мо зад сало
کوفیان بر غارت ما زد صلا
Дида бигушо сайли лашгари байн ба дашт
دیده بگشا سیل لشگر بین به دشت
Дастгирӣ кун ки об аз сари гузашт
دستگیری کن که آب از سر گذشت
Ғунчаҳои бӯстони Бутуроб
غنچه های بوستان بوتراب
Рафт бар бод ва гулистон шуд хароб
رفت بر باد و گلستان شد خراب
Шаҳ чу бишунид ин садои ҷонгдоз
شه چو بشنید این صدای جانگداز
Ғайрати аллоҳи чашми ҳақ байн кард боз
غیرت الله چشم حق بین کرد باز
Бе муҳобои рӯи сӯии лашгари ниҳод
بی محابا رو سوی لشگر نهاد
Пой рафтораш намонаду сари ниҳод
پای رفتارش نماند و سر نهاد
Чун нишаст аз пои хдиўи мустатоб
چون نشست از پا خدیو مستطاب
Кард бо коФрдлон рӯй итоб
کرد با کافردلان روی عتاب
К-эии гуруҳи куфри кешу бади ниҳод
کای گروه کفر کیش و بد نهاد
Гар шуморо нест бимӣ аз маъод
گر شما را نیست بیمی از معاد
Ҳин биёад оред аз аҳсоби хеш
هین بیاد آرید از احساب خویش
Расми аҳрор араб гиред пеш
رسم احرار عرب گیرید پیش
Хӯни мангар бар шумо омад мубоҳ
خون من گر بر شما آمد مباح
Нест ин мушти ъқоилро ҷиноҳ
نیست این مشت عقایل را جناح
Боз гардид эй гуруҳи аҳди суст
باز گردید ای گروه عهد سست
Ҳин фурӯ резед хӯни ман нахуст
هین فرو ریزید خون من نخست
Шимури дун бо хайли лашгар зон итоб
شمر دون با خیل لشگر زان عتاب
Кард рӯи сӯии хдиўи мустатоб
کرد رو سوی خدیو مستطاب
Шуд фазои осмони нилии зи гирд
شد فضای آسمان نیلی ز گرد
Кас нашуд воқиф ки ӯ бо шаҳ чаҳ кард
کس نشد واقف که او با شه چه کرد
Кохи гардунро чу хӯн аз сари гузашт
کاخ گردون را چو خون از سر گذشت
Фош шуд ки ханҷар аз ҳнҷри гузашт
فاش شد که خنجر از حنجر گذشت
Улувваён дар зрўаҳи арши барин
علویان در ذروۀ عرش برین
Ҷумла зад тоҷи тақарруб бар замин
جمله زد تاج تقرب بر زمین
Харгаҳи чор ИМАот омад ба ёд
خرگه چار امهات آمد به یاد
Ларза бар андоми ҳафт обо фитод
لرزه بر اندام هفت آبا فتاد
Аз фалак бар сари занони рӯҳи аломин
از فلک بر سر زنان روح الامین
Бар замин омад бсди шӯру ҳнин
بر زمین آمد بصد شور و حنین
Гоҳ бар чап май давиду гуҳ ба рост
گاه بر چپ می دوید و گه به راست
К-эии гуруҳи ин нури чашм Мустафо аст
کای گروه این نور چشم مصطفی است
Истода бар сар инак ҷад ӯ
ایستاده بر سر اینک جدّ او
Чашми ҳасрат бар ниҳоли қад ӯ
چشم حسرت بر نهال قدّ او
Тарсам аз оҳии ҷаҳон бар ҳам занад
ترسم از آهی جهان بر هم زند
Оташи андари мазраъ одам занад
آتش اندر مزرع آدم زند
эй забеҳи ишқ , эй зоди халил
ای ذبیح عشق، ای زاد خلیل
эй фидояти сад ҳазорон Ҷабраил
ای فدایت صد هزاران جبرئیل
Бе ту фаргоҳ набувват шуд ба бод
بی تو فرگاه نبوت شد به باد
Хоки олам бар сари ҷбрили бод
خاک عالم بر سر جبریل باد
Бзъаҳи Заҳро ба сад фарёду оҳ
بضعهٔ زهرا به صد فریاد و آه
Пои бараҳнаи тохти сӯии ҳарбгоҳ
پا برهنه تاخت سوی حربگاه
Дид ҷисмӣ дар миёни хӯни нигун
دید جسمی در میان خون نگون
Қотилон оварда бар ваии рўзхўн
قاتلان آورده بر وی روزخون
Ғайрати аллоҳи нола чун раъд кард
غیرت الله نالۀ چون رعد کرد
Бо тънти рӯ ба пӯр саъд кард
با تعنت رو به پور سعد کرد
К-эии аҷаб дар зери ханҷари хуфтаи шоҳ
کای عجب در زیر خنجر خفته شاه
Ту ситода мекунӣ бар ваии нигоҳ
تو ستاده می کنی بر وی نگاه
Зон сипас бо лашгари кин бо итоб
زان سپس با لشگر کین با عتاب
Кард он бонӯии боғайрати хитоб
کرد آن بانوی باغیرت خطاب
Кин ҳусайнаст эй гуруҳ бе вафо
کاین حسین است ای گروه بی وفا
Вориси ҳайдар , слили Мустафо
وارث حیدر، سلیل مصطفی
Хӯн ӯ хӯни худованди вдўд
خون او خون خداوند ودود
Гар набӯд он хӯн худовандӣ набӯд
گر نبود آن خون خداوندی نبود
Нест монои ин сияҳ бахт аматон
نیست مانا این سیه بخت اُمّتان
Як мусулмонӣ дар ин коФрстон
یک مسلمانی در این کافرستان
Чун садоӣ ошно бишунид шоҳ
چون صدای آشنا بشنید شاه
Кард бо ҳасрати сӯии хоҳари нигоҳ
کرد با حسرت سوی خواهر نگاه
Гуфт ҷонои сӯии хаймаи бози гирд
گفت جانا سوی خیمه باز گرد
Теғ май борад дар ин дашти набард
تیغ می بارد در این دشت نبرد
Сӯии хаймаи бози гирд эй хоҳарам
سوی خیمه باز گرد ای خواهرم
То набинӣ зери ханҷари ҳнҷрм
تا نبینی زیر خنجر حنجرم
Бози гирд эй хоҳари ғамгини ман
باز گرد ای خواهر غمگین من
Ки нишаста марг бар болини ман
که نشسته مرگ بر بالین من
Бози гирд эй мӯниси ғами пурварам
باز گرد ای مونس غم پرورم
То набинӣ бар синон рафтани серум
تا نبینی بر سنان رفتن سرم
Ин Мадина нест дашт Карбалост
این مدینه نیست دشت کربلاست
Ишқро ҳангом тӯфон балост
عشق را هنگام طوفان بلاست
Рӯ ба хаймаи баргу соз шом кун
رو به خیمه برگ و ساز شام کن
Баргу сози издиҳом ом кун
برگ و ساز ازدحام عام کن
Бонувонро кун бадӯри хеши ҷамъ
بانوان را کن بدور خویش جمع
Ҳамчуи парвонаи ҳаме бар гирди шамъ
همچو پروانه همی بر گرد شمع
Ёди ори он рӯзҳои длФрўз
یاد آر آن روزهای دلفروز
Ашк бар доман бирез ва хуш бисӯз
اشک بر دامن بریز و خوش بسوز
Духти Заҳро чун ба хаймаи бозгашт
دخت زهرا چون به خیمه بازگشت
Дар фиғон бо бонувони дмсози гашт
در فغان با بانوان دمساز گشت
Ончии даври чархи кжрўи хост , шуд
آنچه دور چرخ کژرو خواست، شد
Шоҳи дайнро сар ба найза рост шуд
شاه دین را سر به نیزه راست شد
Бонги такбирӣ аз он сар шуд баланд
بانگ تکبیری از آن سر شد بلند
Ғулғула бар гунбад хзро фиканд
غلغله بر گنبد خضرا فکند
Шуд баланд аз найза чун такбир ӯ
شد بلند از نیزه چون تکبیر او
Шуд ҳамаи коФрдлони такбири гӯ
شد همه کافردلان تکبیر گو
Ореи он кӯ буд аз ӯ гуё Масеҳ
آری آن کو بود از او گویا مسیح
ӯст худ дар парда гуёӣ фасеҳ
اوست خود در پرده گویای فصیح
ӯ агар гуяд ҷаҳон гуё шавад
او اگر گوید جهان گویا شود
ӯ агар пуед ҷаҳон пӯё шавад
او اگر پوید جهان پویا شود
Донад он каши бенишӣ дар манзар аст
داند آن کِش بینشی در منظر است
Ки навой ин сари неи зи он сар аст
که نوای این سر نی ز آن سر است