Чун саҳаргаҳи чеҳраи субҳи сифед
چون سحرگه چهره صبح سفید
Шуд зи пушти хаймаи нилии падед
شد ز پشت خیمۀ نیلی پدید
Осмон гуфтӣ гиребон карда чок
آسمان گفتی گریبان کرده چاک
Дар фироқи офтобии тобнок
در فراق آفتابی تابناک
Хури зи машриқи сар бараҳна шуд бурун
خور ز مشرق سر برهنه شد برون
Чун сари яҳёи миёни ташти хӯн
چون سر یحیی میان طشت خون
Пас Нидо омад ки эй хайли илоҳ
پس ندا آمد که ای خیل اله
Ҳин бурун тозед сӯии размгоҳ
هین برون تازید سوی رزمگاه
Бар рикоби пои мардии пои занед
بر رکاب پای مردی پا زنید
Хешро мастона бар дарёи занед
خویش را مستانه بر دریا زنید
Ҳин бурун тозед эй мисатони ишқ
هین برون تازید ای مستان عشق
Бода меҷӯшад ба токистони ишқ
باده می جوشد به تاکستان عشق
Ҷуръае зи он бода бе ғаши занед
جرعهای ز آن بادهٔ بی غش زنید
Худ смндрўор бар оташи занед
خود سمندروار بر آتش زنید
Ҳин бурун тозед эй шерони ҷанг
هین برون تازید ای شیران جنگ
Арсаро бар рӯбаҳон доред танг
عرصه را بر روبهان دارید تنگ
Аллоҳ эй лаби ташнагони оби меғ
الله ای لب تشنگان آب میغ
Об ҳайвон меравад аз ҷӯии теғ
آب حیوان می رود از جوی تیغ
Ҳин бурун тозед лабҳо тар кунед
هین برون تازید لبها تر کنید
Ёди меҳнатҳои Искандар кунед
یاد محنت های اسکندر کنید
Чун шуниданд он ялон разм кӯш
چون شنیدند آن یلان رزم کوش
Аз фарози арши пайғоми сурӯш
از فراز عرش پیغام سروش
Муҳаррамони каъбаи дидори раб
محرمان کعبۀ دیدار رب
Ҷумла бар лаббайк бикшоданд лаб
جمله بر لبیک بگشادند لب
Баҳри қрбонгоҳш аз миқоти шавқ
بهر قربانگاهش از میقات شوق
Ҳудои бахтӣҳои ҷон карданд сӯқ
هَدی بُختیهای جان کردند سوق
Вориси ҳайдари шаҳи волои мақом
وارث حیدر شه والا مقام
Шуд бурун аз хайма чун бадари тамом
شد برون از خیمه چون بدر تمام
Шуд зи кӯҳи таври синои ҷилва гар
شد ز کوه طور سینا جلوه گر
Нури халлоқи ҳаюлоу сувар
نور خلاق هیولا و صور
Шамъи дайн шқ кард машкоти сутур
شمع دین شقّ کرد مشکات ستور
Парда дар шуд талъати аллоҳи нур
پرده در شد طلعت الله نور
Офтоб аз баҳри он шоҳи Фарид
آفتاب از بهر آن شاه فرید
Бораи гардун ба зер зин кашид
بارهٔ گردون به زیر زین کشید
Ҷабраил омад зи гардун , бошитоб
جبرئیل آمد ز گردون، باشتاب
Бо ду пар бигирифт он шаҳро рикоб
با دو پر بگرفت آن شه را رکاب
Шуд чу поиш бо рикоби зини қарин
شد چو پایش با رکاب زین قرین
Зуҳраи Заҳро , бмизон шуд макин
زهرهٔ زهرا، بمیزان شد مکین
Аҳмади мурсали боъҷози азим
احمد مرسل باعجاز عظیم
Кард моҳи чордаҳи шабро ду ним
کرد ماه چارده شب را دو نیم
Шаҳсавори бадар аз пушти ҳиҷоб
شهسوار بدر از پشت حجاب
Кард рад бар қавси гардуни офтоб
کرد ردّ بر قوس گردون آفتاب
Чун гирифт андари фарози зини макон
چون گرفت اندر فراز زین مکان
Шуд масеҳо бар фарози осмон
شد مسیحا بر فراز آسمان
Мӯсои умрони фароз тавр шуд
موسی عمران فراز طور شد
Ки камар дуздеду ғарқ нур шуд
کُه کمر دزدید و غرق نور شد
Неи ҳнони аллоҳ , нутқами бастаи бод
نی حنان الله، نطقم بسته باد
Хомаи тамсили ман ашкстаҳи бод
خامۀ تمثیل من اشکسته باد
Шоҳбози зрўаҳи зоти албрўҷ
شاهباز ذُروهٔ ذات البروج
Кард бар қавсин ӯ аднии урӯҷ
کرد بر قوسین اَو اَدنی عروج
Дръи солори русул , зеби таниш
درع سالار رسل، زیب تنش
Хуфтаи сад Довӯди зери ҷавшанаш
خفته صد داود زیر جوشنش
Ҳашта бар сар аз набии тоҷи саҳоб
هشته بر سر از نبی تاج سحاب
Рафтаи зери абри қурси офтоб
رفته زیر ابر قرص آفتاب
Карда чун ҷавзои ҳамоил бар камар
کرده چون جوزا حمایل بر کمر
Зулфиқори ҳайдари лашгари шукр
ذوالفقار حیدر لشگر شکر
Меҳри ҷам дар нозаш аз ангушт ӯ
مهر جم در نازش از انگشت او
Деву ваҳшу тайри тўъи мушт ӯ
دیو و وحش و طیر طوع مشت او
Ронад бо лашгар ба майдони вғо
راند با لشگر به میدان وغا
Он слили тоҷдори лоФтӣ
آن سلیل تاجدار لافتی
Шаҳ чу хури вони духтарони равшанаш
شه چو خور وآن دختران روشنش
Чун сурайёи ҷамъ дар пиромнш
چون ثریا جمع در پیرامُنش
ё чу тавқи ҳолае бар гирди моҳ
یا چو طوق هالهای بر گرد ماه
Дар миён чун нуқтаи тавҳид , шоҳ
در میان چون نقطهٔ توحید، شاه
Улувваён аз баҳри дафъи чашми бад
علویان از بهر دفع چشم بد
Хонд бар вай , қул ҳўи аллоҳи аҳад
خواند بر وی، قل هو الله احد
Ронад ҳуҷҷатҳо бар он қавми ҷҳўл
راند حجّت ها بر آن قوم جهول
Он слили Муртазо , сибти расӯл
آن سلیل مرتضی، سبط رسول
Гуфт бргўӣид , ҳон , ман кистам ?
گفت برگوئید، هان، من کیستم؟
Ман магари маҳбӯб довар нестам ?
من مگر محبوب داور نیستم؟
Май ндонидми магар эй қавми лд
می ندانیدم مگر ای قوم لد
Ки манам фарзанди солори аҳад
که منم فرزند سالار اُحُد
Ҷади ман пайғамбари он нури нахуст
جدّ من پیغمبر آن نور نخست
Ки вуҷӯди анбиёи зи он нур раст
که وجود انبیا ز آن نور رُست
Модари ман бзъаҳи поки расӯл
مادر من بضعۀ پاک رسول
Дар ҳасби Заҳро ва дар исмати батул
در حسب زهرا و در عصمت بتول
Нак манам нурии з нур ангехта
نک منم نوری ز نور انگیخته
Хӯни ман бо хӯни шани омехта
خون من با خون شان آمیخته
Кистам ман қурраи алъайни алӣ
کیستم من قره العین علی
Дар хилофати соҳиби наси ҷлӣ
در خلافت صاحب نصّ جلی
Хӯни ман , хӯни худои лоязол
خون من، خون خدای لایزال
Кӣ буд хӯни худо , касро ҳалол
کی بود خون خدا، کس را حلال
Бидъатӣ дар дайн намудем ихтироъ ?
بدعتی در دین نمودم اختراع؟
ё зи дайни баргаштам эй қавми ръоъ ?
یا ز دین برگشتم ای قوم رعاع؟
Кин чунин бар куштани ман ташна ед
کاین چنین بر کشتن من تشنه اید
Ҷумла бар кафи тиру теғ ва дашна ед
جمله بر کف تیر و تیغ و دشنه اید
ё қисосӣ аз шумо бар гарданам
یا قصاصی از شما بر گردنم
Рафта , то бояд талофӣ карданам
رفته، تا باید تلافی کردنم
Гарна бшносидм эй аҳли залол
گرنه بشناسیدم ای اهل ضلال
Нак манам , ваҷҳи худои зулҷалол
نک منم، وجه خدای ذوالجلال
Хӯн ман донед чаҳ буд рихин ?
خون من دانید چه بود ریخین؟
Теғ бар рӯй худои оҳихтн
تیغ بر روی خدا آهیختن