Шуд чу аз боди мухолифи сарнигӯн
شد چو از باد مخالف سرنگون
Гаштии оли набӣ дар баҳри хӯн
گشتی آل نبی در بحر خون
Гуфт солори сипаҳи фардо ба гоҳ
گفت سالار سپه فردا به گاه
Асб бояд тохтан бар ҷисми шоҳ
اسب باید تاختن بر جسم شاه
То шавад судаи таниш дар зери сам
تا شود سوده تنش در زیر سم
Ном Юсуф гардад андари даҳри гум
نام یوسف گردد اندر دهر گم
Бонувонро ин ҳадиси носавоб
بانوان را این حدیث ناصواب
Зад намак бар риши дилҳои кабоб
زد نمک بر ریش دل های کباب
Мотамӣ аз нав бар ин ғам доштанд
ماتمی از نو بر این غم داشتند
Нола бар чарх асир афроштанд
ناله بر چرخ اثیر افراشتند
Пас баромад назд духти Фотима
پس برآمد نزد دخت فاطمه
Фзаҳи он байти алшрФро ходима
فضّه آن بیت الشرف را خادمه
Гуфт : к-эии шери худоро нури айн
گفت: کای شیر خدا را نور عین
Бзъаҳи бинти расӯли оламин
بضعۀ بنت رسول عالمین
Чун сафина бар сафинаи бршкст
چون سفینه بر سفینه برشکست
Дар ҷазира дид ширии чирдст
در جزیره دید شیری چیردست
Гуфт : широ мардумӣ кун аз карам
گفت: شیرا مردمی کن از کرم
Ман атиқи ҳазрати пайғамбарам
من عتیق حضرت پیغمبرم
Ҳин маро кун сӯии соҳили раҳбарӣ
هین مرا کن سوی ساحل رهبری
эй туро бар тунди борони сарварӣ
ای ترا بر تند باران سروری
Номи он шаҳ чун расед ӯро ба гӯш
نام آن شه چون رسید او را به گوش
Чусти ҷуст ва барграфт ӯро ба дӯш
چست جست و برگرفت او را به دوش
Дар замон зон варта оварадаш бурун
در زمان زان ورطه آوردش برون
Шуд ба сӯии мақсад ӯро раҳнамӯн
شد به سوی مقصد او را رهنمون
Нак ҳамон шери андари ин водӣ дар аст
نک همان شیر اندر این وادی در است
Носири зуррия пайғамбар аст
ناصر ذریۀ پیغمبر است
Рухсатами даҳ корами он зрғоми ҷанг
رخصتم ده کارم آن ضرغام جنگ
То кунад бар рӯбаҳони ин арсаи танг
تا کند بر روبهان این عرصه تنگ
Духтари шер худо додаш ҷавоз
دختر شیر خدا دادش جواز
Шуд канизаки сӯии шери шарзаи боз
شد کنیزک سوی شیر شرزه باز
Гуфт к-эии шерони ?бирти шери илм
گفت کای شیران برت شیر علم
Ман сафири духти шери доварам
من سفیر دخت شیر داورم
Пешат оварадам паёмии дили шикоф
پیشت آوردم پیامی دل شکاف
эй зи ту саври фалаки дзидаҳи ноф
ای ز تو ثور فلک دزیده ناف
зи инқилоби даври гардуни гашти чир
ز انقلاب دور گردون گشت چیر
Рӯбаҳон бар қатли шоҳи шери гир
روبهان بر قتل شاه شیر گیر
Юсуфи оли набиро дар дмн
یوسف آل نبی را در دمن
Хайли гиреҳгони шаст дар хӯни перҳан
خیل گرگان شست در خون پیرهن
Баъди куштан бо тани сад пора аш
بعد کشتن با تن صد پاره اش
Тохтан хоҳанд бар тани бора аш
تاختن خواهند بر تن باره اش
Ҷисмӣ аз хӯн , сурх , чун лаъли бадахш
جسمی از خون، سرخ، چون لعل بدخش
Суда хоҳад шуд ба зери наъли Рахш
سوده خواهد شد به زیر نعل رخش
Синаи тобанда чун субҳи дувум
سینۀ تابنده چون صبح دوم
Шомён хоҳанд хстни зери сам
شامیان خواهند خستن زیر سم
Насл ҷанд абраҳаи байти халил
نسل جند ابرهه بیت خلیل
Кӯфтан хоҳанд зери пои пел
کوفتن خواهند زیر پای پیل
Синае ки бади набиро бӯсаи гоҳ
سینه ای که بد نبی را بوسه گاه
Зери пой бора хоҳад шуд табоҳ
زیر پای باره خواهد شد تباه
Оўхи он ойинаи ғайби алғиўб
آوخ آن آئینه غیب الغیوب
Каш бихоҳад кард кӯрони пои кӯб
کش بخواهد کرد کوران پای کوب
эй дареғи он ганҷи илми ман лдн
ای دریغ آن گنج علم من لدن
Ки бихоҳад кунад , дунонаши зи бен
که بخواهد کند، دونانش ز بُن
Вақт он омад ки тозӣ бо шитоб
وقت آن آمد که تازی با شتاب
Баҳри поси он хдиўи мустатоб
بهر پاس آن خدیو مستطاب
Зини сегон сифла хоҳӣ дод мо
زین سگان سفله خواهی داد ما
Каз банӣ одам нашуд имдоди мо
کز بنی آدم نشد امداد ما
То шаби коФрдлон обистан аст
تا شب کافردلان آبستن است
Чораи ҷӯ ки вақти чора ҷустан аст
چاره جو که وقت چاره جستن است
Модарони чори ахшиҷони пер
مادران چار اخشیجان پیر
Баҳри имрӯзат ҳаме доданд шер
بهر امروزت همی دادند شیر
Ки шӯй чун шери ин нилии сипеҳр
که شوی چون شیر این نیلی سپهر
Посбони талъати тобандаи меҳр
پاسبان طلعت تابنده مهر
Чун паёми духт шаҳ бишунид шер
چون پیام دخت شه بشنید شیر
Шуд ба гардун аз нестонаш зӣир
شد به گردون از نیستانش زئیر
Шоҳи ҷӯёни сӯй қурбонгоҳ шуд
شاه جویان سوی قربانگاه شد
Гашт ҳар сӯ то ба назд шоҳ шуд
گشت هر سو تا به نزد شاه شد
Дид урёни пайкарӣ бар офтоб
دید عریان پیکری بر آفتاب
Чун ситораи захми берун аз ҳисоб
چون ستاره زخم بیرون از حساب
Хок бар сар кард чун не нола кард
خاک بر سر کرد چون نی ناله کرد
Гирд ӯ , худ шуъла ҷувола кард
گرد او، خود شعلهٔ جوّاله کرد
Гуфт : ё раби ин ҳусайн ташнааст ?
گفت: یا رب این حسین تشنه است؟
Кин чунин маҷрӯҳи тир ва дашна аст
کاین چنین مجروح تیر و دشنه است
ё сулаймонӣаст хуфта бар сарир
یا سلیمانی است خفته بر سریر
Соябонаши шҳпри мурғони тир
سایبانش شهپر مرغان تیر
ё буд он Юсуфи давр аз ватан
یا بود آن یوسف دور از وطن
Хору хас бар ваии танидаи перҳан
خار و خس بر وی تنیده پیرهن
Ин ҳаме мегуфт ва май грӣиди зор
این همی می گفت و می گرئید زار
Ҳамчуи абри тира аз раъди баҳор
همچو ابر تیره از رعد بهار
Чун зи пушти пуштаи кӯҳи сипед
چون ز پشت پشتۀ کوه سپید
Шохи оҳӯӣ фалак омад падед
شاخ آهوی فلک آمد پدید
Хайли гиреҳгони тохти сӯии размгоҳ
خیل گرگان تاخت سوی رزمگاه
То кунад он пайкари урёни табоҳ
تا کند آن پیکر عریان تباه
Шери ғурони нола аз дил бар кашид
شیر غرّان ناله از دل بر کشید
Пайкари сайди ҳарам дар бар кашид
پیکر صید حرم در بر کشید
Бар гирифт он тан ба бар он шери ғоб
بر گرفت آن تن به بر آن شیر غاب
Осмонӣ шуд сипар бар офтоб
آسمانی شد سپر بر آفتاب
Не саворон шуд гурезони яксара
نی سواران شد گریزان یکسره
Чун ҳмир аз ғурраши он қсўраҳ
چون حمیر از غرّش آن قسوره
Рух чу рӯбаҳ зон ғазанфар тофтанд
رخ چو روبه زان غضنفر تافتند
Пеши солор сипаҳ бишитофтанд
پیش سالار سپه بشتافتند
Комдаҳи ширӣ дар ин ҳомӯни падед
کآمده شیری در این هامون پدید
Баҳри поси пайкари шоҳи шаҳид
بهر پاس پیکر شاه شهید
Гови ғбро аз наҳифаш бо қалақ
گاو غبرا از نهیبش با قلق
Сари наҳуфтаи зери ин ҳафтуми тибқ
سر نهفته زیر این هفتم طبق
Шери гардуни дили зи бимаши бохта
شیر گردون دل ز بیمش باخته
Сӯии ин кҳсор нилӣ тохта
سوی این کهسار نیلی تاخته
Гуфт : ин фитнааст , фитнаи хуфта ба
گفت: این فتنه است، فتنه خفته به
Сари ин кори ниҳони ногуфта ба
سرّ این کار نهان ناگفته به
Тор вқодӣаст дар зери рмод
تار وقّادی است در زیر رماد
Гар биковӣ шуъла вар гардад зиёд
گر بکاوی شعله ور گردد زیاد
Оли ҳайдар кӣ буд муҳтоҷи шер
آل حیدر کی بود محتاج شیر
Ибрат аз кори хдоӣии бози гир
عبرت از کار خدائی باز گیر
Ҳақ ки мустағнӣаст аз Авну мадад
حق که مستغنی است از عون و مدد
Дорад аз аФрштаҳ ҷанд бе адад
دارد از افرشته جند بی عدد
Кин ҳамаи асбобу олот вай анд
کاین همه اسباب و آلات وی اند
Мазҳари сари камолот вай анд
مظهر سرّ کمالات وی اند
Ин ҳиҷобот ар набошад дар миён
این حجابات ار نباشد در میان
Дидаро аз офтоб ояд зиён
دیده را از آفتاب آید زیان
Шерро неруи зи шер аршӣ аст
شیر را نیرو ز شیر عرشی است
Ки амири шерҳои фаршӣ аст
که امیر شیرهای فرشی است
Конкаҳи дасти хеши хўондстши худо
کانکه دست خویش خواندستش خدا
Бар наёяд бевай аз дастии садо
بر نیاید بی وی از دستی صدا
Мо ҳамаи шерон вале шери илм
ما همه شیران ولی شیر علم
Ҳамлаи мон аз бод бошад дам бидам
حمله مان از باد باشد دم بدم
Ҳамлаҳо пайдо ва нопидост бод
حمله ها پیدا و ناپیداست باد
Ҷони фидоӣ онкӣ нопидост бод
جان فدای آنکه ناپیداست باد