Бхтои мирмди он наргиси фаттон аз ман

به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از من

Ки бики ғамзаи тавон баради дили осон аз ман

که به یک غمزه توان برد دل آسان از من

Миннати абр баҳораст зи борони сршг

منّت ابر بهار است ز باران سرشک

Бирхт бар сари икдшти муғелон аз ман

بی‌رخت بر سر یک دشت مغیلان از من

Тухми сабрами бадал эй пери ҷаҳондидаи макор

تخم صبرم به دل ای پیر جهان‌دیده مکار

Ки на чинии биҷуз аз хӯшаи ҳурмон аз ман

که نچینی به جز از خوشهٔ حرمان از من

Он шуд аихўоаҳ ки аз ҷонрўди пои шикеб

آن شد ایخواه که از جان رود پای شکیب

Конзмони дасти зи ман буду гиребон аз ман

کآن زمان دست ز من بود و گریبان از من

Гиряам кишти даҳоне ба табассум бигушоӣ

گریه‌ام کشت دهانی به تبسم بگشای

То яке тнгдли аиғнчаҳи хандон аз ман

تا یکی تنگدل ای غنچهٔ خندان از من

Боғбони гӯ ки бтоўони тамошои гул

باغبان گو که به تاوان تماشای گل

Барад аз хӯни ҷигари лолаи бдомон аз ман

برد از خون جگر لاله به دامان از من

Сайди ҳушёри зи сайёди гурезади лекин

صید هشیار ز صیاد گریزد لیکن

На бадингуна ки сайёди гурезон аз ман

نه بدین گونه که صیاد گریزان از من

Ниро бо ҳамаи савдои задагии ҳайронам

نیرّا با همه سودا‌زدگی حیرانم

Гарчи онтФли прирўсти ҳаросон аз ман

گرچه آن طفل پری‌رو‌ست هراسان از من