Чаманӣ дидам ва кардам қадамӣ чанд хиромӣ

چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی

Чун шудам ҷамъ паридан хабарам шуд ки ту домӣ

چون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی

Сару каси мари нхромди бути чин ишва надонад

سر و کس مر نخرامد بت چین عشوه نداند

Мау хур нутқ надорад ҳиллаи худ гӯ ки кадомӣ

مه و خور نطق ندارد هله خود گو که کدامی

Ба ҳаловати ҳамаи қандӣ ба таровати ҳамаи насрин

به حلاوت همه قندی به طراوت همه نسرین

Ба латофат чу ҳарирӣ ба сифедӣ чу рухомӣ

به لطافت چو حریری به سفیدی چو رخامی

Бояд ин тарзи нигаҳ кардан ва як бор рамидан

باید این طرز نگه کردن و یک بار رمیدن

зи ту оҳўбчаҳи омухт дар ин шеваи тамомӣ

ز تو آهوبچه آموخت در این شیوه تمامی

Тамаъии пухтам ва гуфтам чу тўӣӣ дӯст гирифтам

طمعی پختم و گفتم چو توئی دوست گرفتم

На чу ман ошиқи хомӣ на чу ту шӯхи хиромӣ

نه چو من عاشق خامی نه چو تو شوخ خرامی

Гила бигзор ки ман пардаи хосони бдридм

گله بگذار که من پردۀ خاصان بدریدم

Ту ба бадаҳдӣу паймони шикании шуҳраи омӣ

تو به بدعهدی و پیمان‌شکنی شهرهٔ عامی

Нангу номи дилу дайнами ҳама бо ишваи ббрдӣ

ننگ و نام دل و دینم همه با عشوه ببردی

Чин бар абрӯи нФкндӣ ва нагуфтӣ ту чаҳ номӣ

چین بر ابرو نفکندی و نگفتی تو چه نامی

Ба чаҳ тадбири тавон бо ту ба сари барад ; надонам

به چه تدبیر توان با تو به سر برد؛ ندانم

Ҳеҷ маҳбӯб надидам ки биринҷади зи саломӣ

هیچ محبوب ندیدم که برنجد ز سلامی

Хоҷа бар ҳиндӯии холами даҳ ва бо кас мафрушам

خواجه بر هندوی خالم ده و با کس مفروشم

Тарки чашми ту марогар на писанд ва ба ғуломӣ

ترک چشم تو مرا گر نه پسند و به غلامی

Ман ки биғораҳи ағёри з нихват напазирам

من که بِیغارهٔ اغیار ز نخوت نپذیرم

Ту гарм санг биорӣ чаҳ кунам бо ту ки ҷомӣ

تو گرم سنگ بیاری چه کنم با تو که جامی

Рӯзии ин силсила бишкофам ва аз ковуши Тифлон

روزی این سلسله بشکافم و از کاوش طفلان

Он қадри наъраи занами коўрмт бар лаб бомай

آنقدر نعره زنم کاورمت بر لب بامی

Ваа чаҳ дар пои ту резад чу рӯй бар сари нир

وه چه در پای تو ریزد چو روی بر سر نیّر

Ман дили бохтаи дарвеш ва ту меҳмони гиромӣ

من دل باخته درویش و تو مهمان گرامی