Хунаки он шабӣ ки ӯ рухи бФрўзд аз шаробӣ

خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابی

Чакад аз ҷигари марои хӯн чу бар оташии кабобӣ

چکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی

Ту худ эй ғизоли раъно чаҳ бало шудӣ худо ро

تو خود ای غزال رعنا چه بلا شدی خدا را

Ки ба даври чашми масти ту надидаи фитнаи хобӣ

که به دور چشم مست تو ندیده فتنه خوابی

Чаҳ шабаст ё раби имшаб ки дар интизори рӯзаш

چه شب است یا رب امشب که در انتظار روزش

Ҳама ахтарон шимурдем ва наомад офтобӣ

همه اختران شمردیم و نیامد آفتابی

Ба гршмаҳ наоне бикунӣ ҳар ончии доне

به گرشمهٔ نهانی بکنی هر آنچه دانی

На марои дили саволӣ на туро сари ҷавобӣ

نه مرا دل سؤالی نه تو را سر جوابی

Агар аз лаби ту бӯсӣ бздм макун турши рӯ

اگر از لب تو بوسی بزدم مکن تُرُش رو

Ки каши ошноӣ дерин накушуд ба шукри обӣ

که کش آشنای دیرین نکشد به شکّر آبی