Имрӯзи хирмани гулу насрин ва сӯсан аст

امروز خرمن گل و نسرین و سوسن است

Венаи мӯ на бози ғолияу машк ва лодан аст

وین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است

эй каз серум мегузарӣ бош як замон

ای کز سرم می‌گذری باش یک زمان

КоФшонмт ба пой , равонӣ ки дар тан аст

کافشانمت به پای‌، روانی که در تن است

Зад оташӣ ба пардаи номӯс , сӯзи ишқ

زد آتشی به پردهٔ ناموس‌، سوز عشق

Ки имрӯз дар ҷаҳони ҳамаи афсона ман аст

که‌امروز در جهان همه افسانهٔ من است

Осӯда нест аз шарари оҳами осмон

آسوده نیست از شرر آهم آسمان

Зулфи ту то бар оташи дил бодбизн аст

زلف تو تا بر آتش دل بادبیزن است

Дар ҳайратам ки ин ҳамаи рӯ доданат чарост

در حیرتم که این همه رو دادنت چراست

Бар турра ки хӯни ҷаҳонаш ба гардан аст

بر طره که خون جهانش به گردن است

Гар моҳ ба ту лоф тақобул занад чаҳ бок

گر ماه به تو لاف تقابل زند چه باک

Ҳасани рухи ту бар ҳама чун меҳр равшан аст

حسن رخ تو بر همه چون مهر روشن است

Дар чини зулф рӯй ту по дар қафас ҳамЭй

در چین زلف روی تو پا در قفس همای

ё барги гул ба чанбар ва ё ма ба хирман аст

یا برگ گل به چنبر و یا مه به خرمن است

Баъд аз туам чаҳ ҳоҷати саҳроу лолаи зор ?

بعد از توام چه حاجت صحرا و لاله‌زار‌؟

Чун ашки лолаи гаванаму саҳроӣ доман аст

چون اشک لاله‌گونم و صحرای دامن است

Гӯши ману насиҳати даврони пеши байн

گوش من و نصیحت دوران پیش‌بین

Зини пас ҳикояти шутуру чашм сӯзан аст

زین پس حکایت شتر و چشم سوزن است

Нири малоли дӯсти мабодо ба рӯзгор

نیّر ملال دوست مبادا به روزگار

Гар рӯзгори мо ба таманноӣ душман аст

گر روزگار ما به تمنای دشمن است