Ҳамаро чашми анояти зтўи ширин писар аст

همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر است

Ман тънт накунам ҳарчӣ ту борӣ шукр аст

من تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است

Дай биравем назарӣ кард ва давоем фармуд

دی برویم نظری کرد و دوایم فرمود

наменадонист ки бемории ман аз назар аст

می ندانست که بیماری من از نظر است

Гули бсди ноз шукуфтааст ту дар хоб ҳануз

گل بصد ناز شکفته است تو در خواب هنوز

Хез эй булбули шӯрида ки вақт саҳар аст

خیز ای بلبل شوریده که وقت سحر است

Хоҳам аз бахт ки бо ман ҳама бедод кунӣ

خواهم از بخت که با من همه بیداد کنی

То на бандади бтўи каси меҳр ки бидодгар аст

تا نه بندد بتو کس مهر که بیدادگر است

Шамъро бо пари парвонаи сар ва кор набӯд

شمع را با پر پروانه سر و کار نبود

Гунаҳа аз оташ савдост ки дар зер пар аст

گنهه از آتش سوداست که در زیر پر است

Баст дар бар рухами ағёри бихандад саҳл аст

بست در بر رخم اغیار بخندد سهل است

Гар бзхмм намакӣ ҳаст зи ҷой дигар аст

گر بزخمم نمکی هست ز جای دگر است

Гар бадӣ гуфт рақибии ту ба некӣ бигузар

گر بدی گفت رقیبی تو به نیکی بگذر

Май на бинӣ ки бадви неки ҷаҳон дар гузар аст

می نه بینی که بدو نیک جهان در گذر است