Моро бадар майкада доданд иқомат

ما را به در میکده دادند اقامت

эй зуҳд рёӣӣ биравӣ рӯ ба саломат

ای زهد ریایی بروی رو به سلامت

Бо наргиси ҷодӯи бадар савмиъа бигузар

با نرگس جادو به در صومعه بگذر

То пери харобот на лофади зи каромат

تا پیر خرابات نلافد ز کرامت

Аз кашмакаши зулфи дарозат чаҳ сароем

از کشمکش زلف درازت چه سرایم

Кин қисса бпоён нарасад то бқёмт

کاین قصه به پایان نرسد تا به قیامت

Фарҳод бихоб ар лаби ширин ту бинад

فرهاد به خواب ار لب شیرین تو بیند

Бо тешаи нохуни бикунади кӯҳи маломат

با تیشهٔ ناخن بکند کوه ملامت

Тобути нишон гум накунад кӯи бмзорм

تابوت نشان گم نکند کو به مزارم

Аз санг маломат бигуморанд маломат

از سنگ ملامت بگمارند ملامت

Фардои қиёмат ки сар аз хок барорам

فردای قیامت که سر از خاک برآرم

Оҳ ар набӯд бар серуми ?онасойаи қомат

آه ار نبود بر سرم آن سایهٔ قامت

Ман рбҳу хисорат бдрстӣ нашиносам

من ربح و خسارت به درستی نشناسم

Бӯсии даҳу ҷонии бабр аз ман бғромт

بوسی ده و جانی ببر از من به غرامت

эй мардумаки дидаи ман ҷои ту холӣ

ای مردمک دیدهٔ من جای تو خالی

Каз ҳиҷри ту дар дида намонад ашки маломат

کز هجر تو در دیده نماند اشک ملامت

Гуфтӣ ҳаваси ишқ батон моя савдост

گفتی هوس عشق بتان مایهٔ سوداست

эй мояи савдои сари зулфи ту саломат

ای مایهٔ سودا سر زلف تو سلامت

Нири хати миқёси зи абрӯӣ батон гир

نیّر خط مقیاس ز ابروی بتان گیر

То каҷ нанаҳй қиблаи миҳроби имомат

تا کج ننهی قبلهٔ محراب امامت