Баҳоии қанд чаҳ донад ки дар ҷаҳон чанд аст

بهای قند چه داند که در جهان چند است

Касе ки ҳамдами он писта шукр ханд аст

کسی که همدم آن پسته شکر خند است

Биё ки ҷои ту холӣаст дар ҳаволии чашм

بیا که جای تو خالی است در حوالی چشم

Агар бгриаҳи ман хотири ту хўрснд аст

اگر بگریه من خاطر تو خورسند است

Змни бдлбри пархошҷу ки гуяд боз

زمن بدلبر پرخاشجو که گوید باز

Биё ки дили бътоби ту орзӯманд аст

بیا که دل بعتاب تو آرزومند است

Дили арбнўши даҳонати тамаъи барад чаҳ аҷаб

دل اربنوش دهانت طمع برد چه عجب

Ки бандаро ҳамаи ҷои чашм бар худованд аст

که بنده را همه جا چشم بر خداوند است

Агар на боварат ояд қисми бони сари зулф

اگر نه باورت آید قسم بان سر زلف

Ки нақзи аҳди иродат на шарту гндост

که نقض عهد ارادت نه شرط و گنداست

Равони Марям агар ғайрат оварад чаҳ аҷаб

روان مریم اگر غیرت آورد چه عجب

Бар онъқилаҳ ки ҳаввои чўнтў фарзанд аст

بر آنعقیله که حوّای چونتو فرزند است

Агар бФсли хазони майли бӯстони дорӣ

اگر بفصل خزان میل بوستان داری

Биё ки домани мобии рахти гули окндост

بیا که دامن مابی رخت گل آکنداست

Фидои ишқ ки дарҳами шикасти шишаи мо

فدای عشق که درهم شکست شیشه ما

Шикастанӣ ки ба аз сад ҳазор пайванд аст

شکستنی که به از صد هزار پیوند است

Хамед қоматам аз бори илтиёми рақиб

خمید قامتم از بار التیام رقیب

Нагуфт кин тан гоҳе на кӯҳ алванд аст

نگفت کاین تن گاهی نه کوه الوند است

Марои бҳсни вафоу турои бхўии ҷафо

مرا بحسن وفا و ترا بخوی جفا

Бар он ним ки бадӯри замона монанд аст

بر آن نیم که بدور زمانه مانند است

Дило биё ки бихон лабнигор имрӯз

دلا بیا که بخوان لب نگار امروز

Салои пистау бодому шукр ва қанд аст

صلای پسته و بادام و شکر و قند است

Заруратаст ки дар дом ҷон диҳад нир

ضرورتست که در دام جان دهد نیّر

Чунин ки ҳалқаи мӯии ту банд дар банд аст

چنین که حلقه موی تو بند در بند است