Бҷони дӯст ки аз дрмрони гдоӣӣ ро

بجان دوست که از درمران گدائی را

Ки ҷуз дарат нашносад дар сроӣӣ ро

که جز درت نشناسد در سرائی را

Кадоми дил ки дар ӯ ҷо кунад насиҳати халқ

کدام دل که در او جا کند نصیحت خلق

Магари хаёли ту холӣ гузошт ҷоӣӣ ро

مگر خیال تو خالی گذاشت جائی را

Биёи бсбри ману ишқи худ мушоҳида кун

بیا بصبر من و عشق خود مشاهده کن

Ҳадиси мӯрчау санги осёӣӣ ро

حدیث مورچه و سنگ آسیائی را

Худо кунад ки газандати зчшми бднрсд

خدا کند که گزندت زچشم بدنرسد

Бад-ӣни сифат ки диҳӣ дод худ нмоӣӣ ро

بدین صفت که دهی داد خود نمائی را

Зҳди гузашти татовули Аннани ғамзаи маст

زحد گذشت تطاول عنان غمزه مست

Нигоҳдор ки ҳаддӣаст длрбоӣӣ ро

نگاهدار که حدّیست دلربائی را

Маро ки муфлиси ъўрми кадоми толеъу бахт

مرا که مفلس عورم کدام طالع و بخت

Ки соя эй басар уфтад чтўи ҳмоӣӣ ро

که سایه ای بسر افتد چتو همائی را

Дило блоўаҳи пару боли хеш хаста макун

دلا بلاوه پر و بال خویش خسته مکن

Ки чора нест камандии чунин рсоӣӣ ро

که چاره نیست کمندی چنین رسائی را

Ба бӯса Эй задаонаш бҷони ризои надиҳад

به بوسه ای زدهانش بجان رضا ندهد

Батон бҳиҷи расонданди хӯни баҳоӣ ро

بتان بهیج رساندند خون بهائی را

Куҷост зоҳиди худбин аз аинҷмоли бадеъ

کجاست زاهد خودبین از اینجمال بدیع

Бигӯ биё ва ба байни қудрати хдоӣӣ ро

بگو بیا و به بین قدرت خدائی را

Бхокпоши ниҳодам сарв надонистам

بخاکپاش نهادم سرو ندانستم

Ситони зноз на бенанди пушти поӣӣ ро

ستان زناز نه بینند پشت پائی را

Ғуломи ҳазрати шоҳами марои ҳақири мубин

غلام حضرت شاهم مرا حقیر مبین

Чунончии дидаи кӯтаҳи назари сҳоӣӣ ро

چنانچه دیده کوته نظر سهائی را

Шаҳи сарири вилоят ки бандагон дараш

شه سریر ولایت که بندگان درش

Диҳанд хотами ҷами камтарини гдоӣӣ ро

دهند خاتم جم کمترین گدائی را

Гузашти шеъри зшкри магари зи мантиқи ту

گذشت شعر زشکر مگر ز منطق تو

Баради бъозиаҳи нири сухани сроӣӣ ро

برد بعازیه نیر سخن سرائی را