То дили ман ришу лаъл ва намакин аст

تا دل من ریش و لعل و نمکین است

Риш ба аз марҳамастгар намак ин аст

ریش به از مرهم است گر نمک این است

Хирмани мшгсти зулф ӯ мазанаш ҳон

خرمن مشگست زلف او مزنش هان

Шона ки ғоратгари сабо бкмин аст

شانه که غارتگر صبا بکمین است

Сар бизан эй тарки содаи ҳиндӯии хат ро

سر بزن ای ترک ساده هندوی خط را

Аҷри ғуломӣ ки саркашед ҳамин аст

اجر غلامی که سرکشید همین است

Зоҳид агар оятии бҳсн ту хоҳад

زاهد اگر آیتی بحسن تو خواهد

Хати ғубори рахти китоб мубин аст

خط غبار رخت کتاب مبین است

Воъиз аз ҳади мсри фасона ки мо ро

واعظ از حد مسر فسانه که ما را

Собиқаи ишқ то буруз пасин аст

سابقه عشق تا بروز پسین است

Ҷазбаи ишқ оташӣаст ва тоб наёрад

جذبه عشق آتشی است و تاب نیارد

Шайхи танги мояро ки хона Бенин аст

شیخ تنگ مایه را که خانه بنین است

Риштаи зулфнигор агар бкФи оре

رشته زلف نگار اگر بکف آری

Сусти мгирш дило ки ҳабл матин аст

سست مگیرش دلا که حبل متین است

Куштаи теғи турои гувоҳ чаҳ ҳоҷат

کشته تیغ ترا گواه چه حاجت

Наргиси масти ту худ гувоҳ амин аст

نرگس مست تو خود گواه امین است

Нири бедил ки рӯи бкўӣ ту оварад

نیّر بیدل که رو بکوی تو آورد

Хоҷаи маронаши з дар ки малик ямин аст

خواجه مرانش ز در که ملک یمین است