Ҳасан аз онпоиаҳ гузаштааст ки дар васф ман ояд

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید

Магар ӯ пардаи барандозад ва худ рух бинмоед

مگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید

Ршгм аз партави хуршед ҷҳонтоб барояд

رشگم از پرتو خورشید جهانتاب برآید

Ки ҳамаи рӯзи ҳаме рӯй бдиўор ту сояд

که همه روز همی روی بدیوار تو ساید

Ҳамаи моро бқФо айб кунанд аҳли саломат

همه ما را بقفا عیب کنند اهل سلامت

Кас биравӣ ту нагӯяд дили мардуми нрбоид

کس بروی تو نگوید دل مردم نرباید

Ваъдаи қатли ман аикош бФрдо нагузорад

وعده قتل من ایکاش بفردا نگذارد

Аҳди хубон ҳама донанд ки бас дайр напояд

عهد خوبان همه دانند که بس دیر نپاید

Чаҳ буд зоҳид агар завқи ҳузур ту надорад

چه بود زاهد اگر ذوق حضور تو ندارد

Дар фирдавси млоики баҳама кас накушояд

در فردوس ملایک بهمه کس نگشاید

Рух барафрӯз бигӯ бо гули сӯрӣ ки бблбл

رخ برافروز بگو با گل سوری که ببلبل

Ноз мафруш ки аз зишти рухон ноз нишоед

ناز مفروش که از زشت رخان ناز نشاید

Соқӣ , оби тараби ангез ба бидрдони даҳ ,

ساقی ، آبِ طرب انگیز به بیدردان دِه،

Дарди ҷомии бмновар ки маро дард фазояд

درد جامی بمن آور که مرا درد فزاید

Халафӣ чўнтў назояд магар аз модари гетӣ

خلفی چونتو نزاید مگر از مادر گیتی

То аз аинсўрти зебои диловез чаҳ зояд

تا از اینصورت زیبای دلاویز چه زاید