Чаҳ буд бо сари зулфи ту кори ҷон басар ояд

چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آید

зи тор ӯ гусалади риштаеу ҷон бадар ояд

ز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید

Сипар ба пеш сипорад аз ин ситораи замин ро

سپر به پیش سپارد از این ستاره زمین را

Гар осмони ҳама бо офтоб ва бо қамар ояд

گر آسمان همه با آفتاب و با قمر آید

Биё ба байн ки чаҳ ҳоласт аз интизори ту мо ро

بیا به بین که چه حال است از انتظار تو ما را

На ҷони зи тан бадар ояд на қосидии з дар ояд

نه جان ز تن بدر آید نه قاصدی ز در آید

Гар аз назар фиканд тир ғамзаам , чаҳ маломат ,

گر از نظر فکنَد تیرِ غمزه ام ، چه ملامت،

Дигар намонда нишонеи зи ман ки дар назар ояд

دگر نمانده نشانی ز من که در نظر آید

Фириштае ту бад-ӣни нози ҷони гудоз вагар на ,

فرشته ای تو  بدین نازِ جان گداز و گر نه،

Куҷои таҳаммули кӯҳии зи тоқат башар ояд

کجا تحمل کوهی ز طاقت بشر آید

Ҳазор бор гарм башиканӣ зи тири ҷафои пар

هزار بار گرم بشکنی ز تیر جفا پر

Чу бози тири ту байнами марои зи шавқ пар ояд

چو باز تیر تو بینم مرا ز شوق پر آید

Бигӯ бҷони зи камон бар гузашти новаки мижгон

بگو بجان ز کمان بر گذشت ناوک مژگان

Биёи блб ки зи ҷононаи пайк хўшхбр ояд

بیا بلب که ز جانانه پیک خوشخبر آید

Ниҳоли қади ту то дида дид ёфт ки охир

نهال قدّ تو تا دیده دید یافت که آخر

Чаҳ бор медиҳад ин навниҳол агар бабр ояд

چه بار میدهد این نونهال اگر ببر آید

Ҷудои зи сӯрати ҷонон дило зи дида чаҳ ҳосил

جدا ز صورت جانان دلا ز دیده چه حاصل

Агар сиришк сар ояд , бҳл ки дида барояд

اگر سرشک سر آید ، بهل که دیده برآید

Сипар ба пеши кашами ман зи тири нози ту ҳошо

سپر به پیش کشم من ز تیر ناز تو حاشا

Дареғ бошад тирии чунин ки бар сипар ояд

دریغ باشد تیری چنین که بر سپر آید

Камар чигуна ндздди збори баҳри ту нир

کمر چگونه ندزدد ، ز بارِ هجرِ تو ، نیّر

Чаҳ тоқатӣ буд онро ки кӯҳ бар камар ояд

چه طاقتی بود آنرا که کوه بر کمر آید