Ҳамчуи неи васли ту ҳар дам ки маро ёд ояд

همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آید

То нафас ҳаст дил аз дард бФрёд ояд

تا نفس هست دل از درد بفریاد آید

Ҳамаи ушшоқи зи бедод батон дод кашанд

همه عشاق ز بیداد بتان داد کشند

Ман ҳама дод кашам то зи ту бедор ояд

من همه داد کشم تا ز تو بیدار آید

Нози сайёд дило чўнтўи басии куштаи бдом

ناز صیاد دلا چونتو بسی کشته بدام

Ту ҳама нола кун ва бош ки сайёд ояд

تو همه ناله کن و باش که صیاد آید

Бас ғарибаст ки гирдяш бдомн нарасад

بس غریب است که گردیش بدامن نرسد

ӣнҳамаи хона ки аз зулфи ту бар бод ояд

اینهمه خانه که از زلف تو بر باد آید

Дил ки чанде шуда ва барон зи табаи кории умр

دل که چندی شده و بران ز تبه کاری عمر

Чашм дорам ки бадасти ғамат обод ояд

چشم دارم که بدست غمت آباد آید

Ман сари зулфи ту гирдам ки кашад дар сабадам

من سر زلف تو گردم که کشد در سبدم

Гарчи ҳар шуда ки гардад басар озод ояд

گرچه هر شده که گردد بسر آزاد آید

Ончӣ ояд басари ман зи лаби ширинат

آنچه آید بسر من ز لب شیرینت

Кӯҳ бар сар кашад ар бар сар Фарҳод ояд

کوه بر سر کشد ار بر سر فرهاد آید

Чаҳ фитодааст дар онгў ки ҳамаи олам аз ӯ

چه فتاده است در آنگو که همه عالم از او

Бо ғам ва дард равадгар ҳама дилшод ояд

با غم و درد رود گر همه دلشاد آید

Магарам рӯй ҷунунаст ки ҳар сўнгрм

مگرم روی جنونست که هر سونگرم

Ҳама дар чашми хаёли ту призод ояд

همه در چشم خیال تو پریزاد آید

Барнагаштӣ фалак аз ковуши оҳами зи ҷафо

برنگشتی فلک از کاوش آهم ز جفا

Бош каз паии ҳашами нола бомдод ояд

باش کز پی حشم ناله بامداد آید

Ғамати арбои дили ман нози фурушад чаҳ аҷаб

غمت اربا دل من ناز فروشد چه عجب

Наварӯсӣаст ки бар ҳиҷла домод ояд

نوعروسی است که بر حجلۀ داماد آید

Пай дар обаст хаёли қадаш аз ҷонрўд

پی در آبست خیال قدش از جانرود

Нир аз дидаи ҳамаи гӯи шат Бағдод ояд

نیر از دیدۀ همه گو شط بغداد آید