Хӯни ман ҷой меар хӯрд лабаши нӯшаши бод

خون من جای می ار خورد لبش نوشش باد

Лек аҳди лабаши умед ки дар гӯшаши бод

لیک عهد لبش امّید که در گوشش باد

Хираи рӯе ки хато бар қалам сунъ гирифт

خیره‌رویی که خطا بر قلمِ صُنع گرفت

Шарм аз ин чашму лабу зулфу биногвашаши бод

شرم از این چشم و لب و زلف و بناگوشش باد

То сипоҳи хати сабзаш ба дар ояд ба қисос

تا سپاه خط سبزش به در آید به قصاص

Лаби ман бар лаб чун хӯни Сиёвушаши бод

لب من بر لب چون خون سیاووشش باد

Гуфтамаш чист миёни ду лабат гуфт ки ҳеҷ

گفتمش چیست میان دو لبت گفت که هیچ

эй дилами бархе ибҳоми лаби нӯшаши бод

ای دلم برخی ابهام لب نوشش باد

Зулфу холу хат ва мижгон зада дар саф бар чашм

زلف و خال و خط و مژگان زده در صف بر چشم

Дидаи хоки раҳи таркони сияҳи пӯшиши бод

دیده خاک ره ترکان سیه‌پوشش باد

Даии зи зулфаш ба дил ва бӯса шикастем ҷноғ

دی ز زلفش به دل و بوسه شکستیم جناغ

ё раби ин кашмакаш аз ёди фаромӯшаши бод

یا رب این کشمکش از یاد فراموشش باد

Ба хамӯшӣ лабаш оташ зада бар хирмани ман

به خموشی لبش آتش زده بر خرمن من

Ҷони фидои асари оташи хомӯшаши бод

جان فدای اثر آتش خاموشش باد

Бӯ ки таъбир равад рӯз бар бедории бахт

بو که تعبیر رود روز بر بیداری بخت

Шодаи васли ту дар хоби ҳам оғӯшаши бод

شاده وصل تو در خواب هم‌آغوشش باد

Нири ин нуктаи сарое ки дар авсоф ту кард

نیر این نکته‌سرایی که در اوصاف تو کرد

Зулфи парчини ту ташриф бару дӯшаши бод

زلف پرچین تو تشریف بر و دوشش باد