Насазад чунин ҷамолӣ ба ҳиҷоб ноз бошад

نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشد

Дар давлат аст бигзор ҳамеша боз бошад

درِ دولت است بگذار همیشه باز باشد

Агараш бибинӣ эй дили гилаҳои зулф ӯ ро

اگرش ببینی ای دل گله‌های زلف او را

Бар ӯ магӯӣ тарсам ки сухан дароз бошад

برِ او مگوی ترسم که سخن دراز باشد

Сару ақлу ҷону дайнами ҳамаи поки барадӣу ғам

سر و عقل و جان و دینم همه پاک بردی و غم

Нахӯрам ки ошиқ онаст ки покбоз бошад

نخورم که عاشق آن است که پاکباز باشد

Назарӣ ба рӯат дорам назарии сӯии рақибат

نظری به روت دارم نظری سوی رقیبت

Ки вусӯл бар ҳақиқати зи раҳ муҷоз бошад

که وصول بر حقیقت ز ره مجاز باشد

Бинмоӣ тоқи абрӯ ва бигӯ гӯши зоҳид

بنمای طاق ابرو و بگو به گوش زاهد

Ту ки қибларо ндонӣ хуш аз ин намоз бошад

تو که قبله را ندانی خوش از این نماز باشد

Дили пари шикастагонро снмо ба чашми дилкаш

دل پر شکستگان را صنما به چشم دلکش

Манимо ки тоири ман на ҳариф боз бошад

منما که طایر من نه حریف باز باشد

Ғами дили сурӯди зулфаши ҳамаи мӯ ба мӯ ба шона

غم دل سرود زلفش همه مو به مو به شانه

Аҷабо касе нҷстим ва ки аҳл роз бошад

عجبا کسی نجستیم و که اهل راز باشد

Ба ниёз назр кардам кигар расм ба васлат

به نیاز نذر کردم که گرم رسم به وصلت

Ҳама аз ту нозу инкору змн ниёз бошад

همه از تو ناز و انکار و ز من نیاز باشد

Снмо магӯ ки хубони ҳамаи хӯни дил бар занад

صنما مگو که خوبان همه خون دل بر زند

Буза набӯд ар яке зини ҳама длнўоз бошад

بزه نبود ار یکی زین همه دلنواز باشد

Ҳам агар ба шаръ наҳйаст зи хӯн бе гуноҳон

هم اگر به شرع نهی است ز خون بی‌گناهان

Ту баҳона чу нигоро ки туро ҷавоз бошад

تو بهانه حو نگارا که تو را جواز باشد

зи асир боз бошад ки яке ба дар баради ҷон

ز اسیر باز باشد که یکی به در برد جان

зи назари фитодаи сайдӣ ки асир ноз бошад

ز نظر فتاده صیدی که اسیر ناز باشد

Ба шаб ар шаҳони бибандад дар бори хеши нир

به شب ار شهان ببندد در بار خویش نیر

Дар давлати шаҳи мо ҳамаи шаб фароз бошад

در دولت شه ما همه شب فراز باشد

Шаҳи кишвари вилояти маи манзари ҳидоят

شه کشور ولایت مه منظر هدایت

Ки бар он дар бдоити ҳамаро ниёз бошад

که بر آن در بدایت همه را نیاز باشد

Ба манӣу хиФи машъар ки рухи умед аз ин дар

به مَنا و خیف مشعر که رخ امید از این در

Накунам ба сӯии дигари ҳамагар ҳиҷоз бошад

نکنم به سوی دیگر همه گر حجاز باشد