Ёди мӯии туам аз дида ба дар ме наравад

یاد موی توام از دیده به در می‌نرود

Хати мҳўист ки аз рӯй қамар ме наравад

خط محویست که از روی قمر می‌نرود

Онкӣ гуяд ба сари орми ҳаваси зулфи дароз

آنکه گوید به سر آرم هوس زلف دراز

Мо ҳам ин таҷриба кардем ба сар ме наравад

ما هم این تجربه کردیم به سر می‌نرود

Сидқи пеши ор ки доим наравад ишва ба кор

صدق پیش آر که دایم نرود عشوه به کار

Агар ин бор равад бор дигар ме наравад

اگر این بار رود بار دگر می‌نرود

Манъам аз гиряи мФрмои зи дунболаи дил

منعم از گریه مفرمای ز دنباله دل

Доғи марги писар аз чашм падар ме наравад

داغ مرگ پسر از چشم پدر می‌نرود

Таъни мардуми зи ману зулфи ту дар дасти рақиб

طعن مردم ز من و زلف تو در دست رقیب

МеРом ин доғ ҳанузам з ҷигар ме наравад

میرم این داغ هنوزم ز جگر می‌نرود

Сар ҳар роҳ ки гирами зи паии шиква ба амд

سر هر راه که گیرم ز پی شکوه به عمد

Раҳ бигардонаду зини роҳ гузар ме наравад

ره بگرداند و زین راه گذر می‌نرود

Хунбҳоиии зи лабати даҳ ба шаҳидони борӣ

خونبهایی ز لبت ده به شهیدان باری

Ин ҳамаи хӯни қтилон ба ҳадар ме наравад

این همه خون قتیلان به هدر می‌نرود

Ишқро менаравад об ба як ҷӯ бо ақл

عشق را می‌نرود آب به یک جو با عقل

Мисласт ин ба замини мехи ду сар ме наравад

مثل است این به زمین میخ دو سر می‌نرود

Дида май дузаму тири ту зи дил дар гузар аст

دیده می‌دوزم و تیر تو ز دل در گذر است

Чаҳ кунам кори зи пешам ба сипар ме наравад

چه کنم کار ز پیشم به سپر می‌نرود

Шона кӯтаҳ кун аз он зулф ки хӯн шуд дили ман

شانه کوته کن از آن زلف که خون شد دل من

Ҳаргизи ин дасти дарозии з назар ме наравад

هرگز این دست‌درازی ز نظر می‌نرود

Дили ушшоқ ба дасти ор ки аз ҷаври рақиб

دل عشاق به دست آر که از جور رقیب

Хӯн дил нест ки аз дида ба бар ме наравад

خون دل نیست که از دیده به بر می‌نرود

Нгслди дасти дили хастаи зи мӯии камарат

نگسلد دست دل خسته ز موی کمرت

Кӯҳ агар меравад аз ҷой дигар ме наравад

کوه اگر می‌رود از جای دگر می‌نرود

Бас на ман хоҷаи ҳадиси лаб ӯ ме гӯям

بس نه من خواجه حدیث لب او می‌گویم

Музиъӣ нест ки ин бор шукр ме наравад

موضعی نیست که این بار شکر می‌نرود

Воъизон гуядам аз меҳри алӣ дил бурдор

واعظان گویدم از مهر علی دل بردار

Дар ман ин айб қадимаст ба дар ме наравад

در من این عیب قدیمست به در می‌نرود

Нирои ҳиммат аз ӯ ҷӯ ки карами дорон ро

نیرّا همت از او جو که کرم‌داران را

Ҳеҷ хоҳанда туҳидасти з дар ме наравад

هیچ خواهنده تهیدست ز در می‌نرود