Мҳли он рӯй ки аз парда падедор ояд

مهل آن روی که از پرده پدیدار آید

Тарсам аз чашми бади халқ ба озор ояд

ترسم از چشم بد خلق به آزار آید

Дом бар чин ки дигар нест дилӣ дар ҳамаи шаҳр

دام بر چین  که دگر نیست دلی در همه شهر

Ки на бар ҳалқаи зулфи ту гирифтор ояд

که نه بر حلقۀ زلف تو گرفتار آید

з бар хеши мронм ки магас аз сари қанд

ز برِ خویش مَرانم  که مگس از سرِ قند

Наравад , вар баравад низ дгрбор ояд

نرود،  ور برود نیز دگربار آید

Қоматат кард қиёмӣу қиёмати брхўост

قامتت کرد قیامی و قیامت برخواست

Чаҳ шавад , оҳ надонам ки ба рафтор ояд

چه شود، آه ندانم که به رفتار آید

Ақд бар ҷабҳа Маяфкан ки табибон накунад

عقد بر جبهه میفکن که طبیبان نکند

Рӯи турш чун ба сари бистар бемор ояд

رو ترش چون به سرِ بسترِ بیمار آید

Илми аллоҳ , набарди номи саломат ба забон

علم الله، نبرد نام سلامت به زبان

Хастаеро ки з дар чун ту парастор ояд

خسته‌ای را که ز در چون تو پرستار آید

эй дили ғмздаҳи хобӣ ки шаб аз нимаи гузашт ?

ای دل غمزده خوابی که شب از نیمه گذشت؟

Вақт онаст ки ҳамсоя ба зинҳор ояд

وقت آنست که همسایه به زنهار آید

эй табиб аз сари нир ба саломат бигузар

ای طبیب از سر نیرّ به سلامت بگذر

Котши андар ту нагирад чу ба гуфтор ояд

کآتش اندر تو نگیرد چو به گفتار آید