Чаҳ шудӣ кори ман длшдаҳ яксар ме шуд

چه شدی کار من دلشده یکسر می‌شد

ё ту сӯии ман ва ё ҷони сӯии ту бар ме шуд

یا تو سوی من و یا جان سوی تو بر می‌شد

ё турои хӯни ҷафо бо дили ман бармеи гашт

یا ترا خون جفا با دل من برمی‌گشت

ё дили ғмздаҳ бар хуии ту хугар ме шуд

یا دل غمزده بر خوی تو خوگر می‌شد

ё сабои хирмани мӯии ту ба ғорат ме дод

یا صبا خرمن موی تو به غارت می‌داد

ё марои роҳ бар он хирман анбар ме шуд

یا مرا راه بر آن خرمن عنبر می‌شد

ё ҳамон дам ки турои одати дерини баргашт

یا همان دم که ترا عادت دیرین برگشت

Аҳди деринаи ман низ аз ин дар ме шуд

عهد دیرینهٔ من نیز از این در می‌شد

Гар маро дида набӯд аз ҳамаи беҳтар будӣ

گر مرا دیده نبود از همه بهتر بودی

ё туро рӯй нагӯйӣ на накӯтар ме шуд

یا ترا روی نگویی نه نکوتر می‌شد

намегушӯдам ки аз бен ашки дамодами чашмӣ

می‌گشودم که از بن اشک دمادم چشمی

Шод будам ба хаёлӣ ки мусаввир ме шуд

شاد بودم به خیالی که مصوّر می‌شد

Ёди он аҳд ки аз хилвати инси ману дӯст

یاد آن عهد که از خلوت انس من و دوست

Ҳама бар чашми рақибон сар нашутур ме шуд

همه بر چشم رقیبان سر نشتر می‌شد

Ман ром будам ва дар бастау ҳамсоя ба хоб

من رام بودم و در بسته و همسایه به خواب

Ҳар замонам аз Рахши бода ба соғар ме шуд

هر زمانم از رخش باده به ساغر می‌شد

Дидаи сайри қадаш аз сари ҳама то по ме кард

دیده سیر قدش از سر همه تا پا می‌کرد

Ҷони фидои таниш аз пои ҳама то сар ме шуд

جان فدای تنش از پا همه تا سر می‌شد

Ба тлтФ ба рухами зулфи мънбр май суд

به تلطف به رخم زلف معنبر می‌سود

Ҳар замонам ки рух аз ашки маро тар ме шуд

هر زمانم که رخ از اشک مرا تر می‌شد

Ки чу гул бехудам аз ноз чу булбул ме кард

که چو گل بی‌خودم از ناز چو بلبل می‌کرد

Гуҳ чу парвонаи марои шамъ мунаввар ме шуд

گه چو پروانه مرا شمع منور می‌شد

Ҳрдми ойӣнаи рухсор ба ойин дигар

هردم آیینهٔ رخسار به آیین دگر

Ҷилва медод марои олам дигар ме шуд

جلوه می‌داد مرا عالم دیگر می‌شد

ӯ марои такя бар оғӯш чу мисатон ме дод

او مرا تکیه بر آغوش چو مستان می‌داد

Чун марои даст бар он сина чун пар ме шуд

چون مرا دست بر آن سینهٔ چون پر می‌شد

Ман ба посаши ҳамаи шаби рихтмии ашк чу шамъ

من به پاسش همه‌شب ریختمی اشک چو شمع

ӯ чу аз сари хушии хоб ба бистар ме шуд

او چو از سر خوشی خواب به بستر می‌شد

Маниш аз дидаи ҳамеи лؤлؤ тар ме додам

منش از دیده همی لؤلؤ تر می‌دادم

ӯ зи лаби қанд ҳаме дод ва мукаррар ме шуд

او ز لب قند همی‌داد و مکرر می‌شد

Шарҳи ҳоли дили ошуфта ба шабҳои дароз

شرح حال دل آشفته به شب‌های دراز

Мўбаҳи мӯ бо сари он зулф мънбр ме шуд

موبه‌مو با سر آن زلف معنبر می‌شد

Хоб буд инки ман длшдаҳ дидам нир

خواب بود اینکه من دلشده دیدم نیر

ё хаёлӣ ки ба ҳушами з баробар ме шуд

یا خیالی که به هوشم ز برابر می‌شد